Στα όρια της φτώχειας.. ο πλούτος σου

I Christina's avatarΤα χρώματα της σκέψης

Πέρασες τα όνειρα και τις αυταπάτες,
πέρασες τα νησιά τα στριμωγμένα στους χάρτες.
Έγινες φονιάς, έγινες φυγάς.
Σημάδεψες τα παιδιά σου.
Έγινες όσα δεν περίμεναν από σένα
ακόμη κι όσοι περίμεναν τα χειρότερα από σένα.
Ξόδεψες χρόνια, προβλέψεις,
αοριστίες, γενικολογίες,
άναρθρες κραυγές,
υποτυπώδεις χλιδές για βιτρίνες,
να κρύβεις όσα σου κλέψαν, να μασάς για να μην υποδείξεις τον κλέφτη σου.

Χτίζεις το βάθρο σου
πάνω σ’ ανάσες λευκές
για να ταφείς
μια εσύ
μια εμείς.
Νικητής ο κανείς.
Στα όρια της φτώχειας.. ο πλούτος σου
και πιο πέρα ακόμη.

Υποδεικνύουν απειλές, υποδεικνύεις ενοχές.
Δεν περιμένει τίποτα κανείς από σένα.
Κι αν δε σε πειράζουν όλα,
ίσως να σε πειράζει αυτό.
Δεν περιμένει τίποτα κανείς από σένα.

View original post

A Free Breath

emily's thoughts's avatarEmily's thoughts

tmp_8740-received_10206247784165853160339306

Each day dawns darker than the previous.

The reducing light makes the space even more sickly.

Freedom, a sweet bird,

chirping outside the small window of your cell.

Your chains become tighter every day,

causing you pain and breathlessness.

Your life wants answers, solutions, actions.

Every morning you wake up with the hope flares up in your chest,

but every dusk fears grow big.

Staring at the white wall opposite,

you are looking for answers.

Seeking for your dreams, your hopes,

everything you wanted to live.

You measure your breaths, the seconds that are lost, your cell.

They left you only your thoughts to run free.

Only your thoughts and your memories,

to remind you who you were once.

Get up on your feet!

Break the chains that steal your life!

Get out and take your first free breath…

Μια Ελεύθερη Ανάσα

Κάθε μέρα ξημερώνει πιο σκοτεινή απο την προηγούμενη.

View original post 134 more words

Georgia Trouli, The story of the turtle and the descent

twisted_lands_shadow_town_screenshot5

You ceased weeping in the basin of the eyelid index
It’s been long ago Don’t forget yourself
He grew scales so perfectly numbered in the joints of the outer body
They became a shell thanks to oxidation and lack of desalting
And you know ⎯ This is achieved only with homeopathic tears
It’s been long since the stellar system ⎯ Musically in the phrase dressing the grooves
Of night ⎯ became riddled with thoughts of a secondary decision
Well now, can I banish feeling with thought?
Can I fix it on the comet’s tail? For me to return like a second?
On a ruined planet?
Naught atmosphere
And again the joints relating movements to respite of sense
At irregular stepping
No reading can take place on pictures
At the wolf’s hour
Only bygone romantic claims
For a promise diagnosed by the growing of an adolescent leap
Contrabass the green leaves, they have covered the head longitudinally
Painted hideout
Dawn’s dumb greens don’t want inept trimming
Only eyes. They suffice
Unavoidable the door inviting to a dance of two semivowel pageants
Snails know how to weave every earth cavity

She
With scales of withdrawal is muffled from sameness to sameness and depicts
A turtle’s shell with a naked Achilles’ heel wearing a nylon stocking
She enters the jersey consumptions of words and thoughts
The silk moisture of amorous roofs
On the veranda
Seeing the precarious vertigo of the Other one ready
To come down holding on to her hair alone
Neck wrapped ⎯ She is anguished
Six floors below ground
In the green
Slowly, slowly. We’ll she’s a turtle
And under the protection of the wolf’s shield the moment
The comet wades across the spume that resembles
A cloud and won’t find a better place to test
The powers of endurance but in the locked joints of a chameleon surface
Which poses as a sound turtle and still like a soldier
A dewdrop’s green light
Bygone romantic prohibitions
A city opens above with all antennas full blast

And the looks waiting for the descent
An arrow is assiduously searching for a turtle’s heel in plastic offers
Of flowers and she becomes chamai-leön and the planet Orion
And marginal changes
And barefooted she walks
Homeopathically and only thus
She turned to salt
Earth alone
She leaves weeps
Walks
Without

*Το ποίημα προέρχεται από τη συλλογή “ακρογωνιαία πορεία στο και”, εκδόσεις ΣΑΙΞΠΗΡΙΚόΝ, Θεσσαλονίκη 2012. Μετάφραση στην Αγγλική: Γιάννης Γκούμας.

Άλλο νόμιζα εγώ πως ήταν πολιτισμός: Τι είναι Ευρώπη.

ΒlackΜediterraneanPirate's avatarΣχολιαστές Χωρίς Σύνορα COMMENTATORS WITHOUT FRONTIERS Comentadores SIN FRONTERAS

http://wp.me/pPn6Y-lM2

Sofia Lampiki

*Η Σοφία Λαμπίκη είναι Καθηγήτρια σε Σχολείο. Χαίρομαι που άνθρωποι με το υψηλό αυτό επίπεδο διδάσκουν τις νεότερες γενιές. Αυτό με κάνει να χαμογελώ & να νιώθω πως υπάρχει ακόμη Ελπίδα σ΄αυτό τον τόπο & σ΄αυτό τον Κόσμο. ΒΜΡ

Από τη σελίδα της εξαιρετικής Σοφίας Λαμπίκη στο Facebook, που διδάσκει Αληθινή Σοφία> γκούγκλαρε: Sofia Lampiki-Facebook & θα την πετύχεις) >

Είχα κάποτε κάτι “αριστερούς” φίλους που μου έλεγαν ότι η ΕΟΚ θα μας κάνει καλό, θα μας εκπολιτίσει,θα μας κάνει ανθρώπους πολιτισμένους.
Πάντα είχα απορία τί είναι πολιτισμένος.

View original post 354 more words

“Η μάρτυρας” | στίχοι-απαγγελία: Ευτυχία Παναγιώτου | μουσική επένδυση: Άλκης Μπλουκίδης

Ευτυχία Παναγιώτου's avatarΕυτυχία Παναγιώτου | exwtico

Από το ποίημα της Ευτυχίας Παναγιώτου «Η μάρτυρας τραγουδά την αλήθεια» (Χορευτές, Κέδρος 2014).


Η μάρτυρας τραγουδά την αλήθεια

Ζωή μες στα χαλάσματα,
τα γυάλινα μάτια σου κλαίγαν αιώνες.
Με δάκρυα δραπετεύεις• απ’ τη γραφή•
παραβιάζοντας
αγνώστων σπίτια.

Μπρος στη λεηλασία στέκεσαι
ανυπεράσπιστη.

Μην ουρλιάξεις απ’ τα φλας.
Ο φόβος σφαλίζει και ράβει
τα μάτια της Ιστορίας.
Τα χέρια μη βάλεις στ’ αυτιά.
Παλαιολιθικοί εραστές σε καλούν.
Ποιο πτώμα αγκάλιασαν στο σκούξιμό τους,
ποιο κρώξιμο κινδύνου πέτρωσε το βλέμμα τους
θα ομολογήσουν.

Μπρος στη λεηλασία στέκεσαι
ανυπεράσπιστη.

Αν είσαι μέσα ή έξω δεν θα το μάθεις.
Ρίψεις, ποδοβολητά και δάκρυα• θα σε διώκουν.
Απ’ τα πνευμόνια σου όμως, ωτακουστή,
θα εκτιναχθούν αλλόγλωσσα πτηνά.
Aλλοφροσύνη που τη ζήτησες,
να ορθώσεις το κεφάλι.

Τραγουδώντας χτίζεις
και δυνατά μονάχα,
με τις χορδές σου σείοντας
ραγίζοντας τα βράχια,
για μια γυναίκα που―
με δρασκελιές στην αμμουδιά
κι ένα κοντάρι που―
ζωγράφισε δυο…

View original post 59 more words

Νίκος Καρούζος, Διάλογος πρῶτος

11010547_10153333843687348_3996080572886928776_n

Σὰ νὰ μὴν ὑπήρξαμε ποτὲ

κι ὅμως πονέσαμε ἀπ᾿ τὰ βάθη.

Οὔτε ποὺ μᾶς δόθηκε μία ἐξήγηση

γιὰ τὸ ἄρωμα τῶν λουλουδιῶν τουλάχιστον.

Ἡ ἄλλη μισή μας ἡλικία θὰ περάσει

χαρτοπαίζοντας μὲ τὸ θάνατο στὰ ψέματα.

Καὶ λέγαμε πὼς δὲν ἔχει καιρὸ ἡ ἀγάπη

νὰ φανερωθεῖ ὁλόκληρη.

Μία μουσικὴ

ἄξια τῶν συγκινήσεών μας

δὲν ἀκούσαμε.

Βρεθήκαμε σ᾿ ἕνα διάλειμμα τοῦ κόσμου

ὁ σῴζων ἑαυτὸν σωθήτω.

Θὰ σωθοῦμε ἀπὸ μία γλυκύτητα

στεφανωμένη μὲ ἀγκάθια.

Χαίρετε ἄνθη σιωπηλὰ

μὲ τῶν καλύκων τὴν περισυλλογὴ

ὁ τρόμος ἐκλεπτύνεται στὴν καρδιά σας.

Ἐνδότερα ὁ Κύριος λειτουργεῖ

ἐνδότερα ὑπάρχουμε μαζί σας.

Δὲν ἔχει ἡ ἁπαλὴ ψυχὴ βραχώδη πάθη

καὶ πάντα λέει τὸ τραγούδι τῆς ὑπομονῆς.

Ὢ θὰ γυρίσουμε στὴν ὀμορφιὰ

μία μέρα…

Μὲ τὴ θυσία τοῦ γύρω φαινομένου

θὰ ἀνακαταλάβει,ἡ ψυχὴ τὴ μοναξιά της.

Η ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΤΡΟΥΛΗ – Αλεξανδρος Αραμπατζης

Dion Kihote's avatarΘ.ε.α.

Η ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΤΡΟΥΛΗ

Αλέξανδρος Αραμπατζής

Η Γεωργία Τρούλη εξέδωσε την ποιητική της συλλογή  «Ακρογωνιαία πορεία στο και» τον  Φεβρουάριο του 2012. Η ποιήτρια επιλέγει την χρήση ενός υπερεαλίζοντος λόγου πληθωρικής ροής, με πλούσια εικονοποιία, καταιγιστικό ρυθμό, ρητορική ευφράδεια και πύκνωση αφηγηματική. Δεν περιορίζει τον ποιητικό της οίστρο, αντίθετα, τον εξωθεί «σε ακρογωνιαία πορεία» προς το απροσδόκητο και το φανταστικό. Αυτό σημαίνει ότι δεν διστάζει να ρισκάρει εκτείνοντας το βλέμμα της και στην πιο απόμακρη ακόμα αστρική ζώνη. Με την έξαψη ενός λόγου που αναζητά τον μυστικό πυρήνα των πραγμάτων, συνθέτει καταρχήν μια ιδιότυπη λυρική κοσμογονία. Με την σκέψη ότι καθετί που διαδραματίζεται σε κοσμικό επίπεδο σφραγίζει την ανθρώπινη μοίρα, με την ισχύ μάλιστα νόμων σιδερένιας έλξης, διαπιστώνει την διάσπαση του ωαρίου της γης σε πολλά σφαιρίδια συμπύκνωσης.
Υπ’ αυτήν την έννοια εργάζεται απελπισμένα να φθάσει στην ρίζα, στην απογύμνωση της ίδιας της γλώσσας, στο άρρητο, μέχρι εκεί που…

View original post 226 more words

SOUTH AFRICA !!!!

TK.Kim's avatarTK.KIM

affiche expo durban

Je suis super fière d’avoir été invitée par Delphine Colin (Alliance Française de Durban/Afrique du Sud) à participer à l’exposition collective “Poetry of bodies / Poésie des corps” qui aura lieu du 9 au 16 Juin inclus à la Galerie KZNSA à Durban.

Ma première expo en Afrique du Sud!!!!!!!

Vous imaginez mon coeur qui explose…. Et mes mains qui tremblent..

Je présente la vidéo “Skin Quivers”, avec Flavia Ghisalberti, Alan McKerl et Philippe Alioth…

pour piqure de rappel, la voici:

First exhibition in South Africa!!!! I’m soooooo proud.. so excited, and nervous… I will present my video “skin quivers” in the Gallery KZNSA , Durban (South Africa). Incredible to see the pic of my video officially …

gallery ZKNSA

View original post