Ένα μικρό υλικό που ανθολογήσαμε για τον Άρη Αλεξάνδρου.

It was the darkest night,

in the heart of the winter;

I looked up and saw a voided sky. No moon,

no star,

not even clouds to weep

on the crusted ice that froze the land,

the river, formed floes on the ocean’s waves.

..

Looking up, I had not seen –

the others

encircling.

A hand grasped my left,

another my right – palms pressed together:

The chain crossed cracks, ditches, sink holes,

lanes, villages,

highways, cities, counties,

countries,

continents.

 ..

A slow sound silvered, a hum, a murmur,

a buzz, a song, an aria.

We will hold hands in the dead of

winter.

Winter will have its time, but

we will have an early spring –

in spite of it all.

Γράφει ο Δημήτρης Βαρβαρήγος //

http://fractalart.gr/michalis-katsaros/

Ποίηση ισχυρή με ιδέες κοινωνικές

Χρησιμοποιώ αυτό το τίτλο που ο ίδιος ο ποιητής Μιχάλης Κατσαρός είχε αναφέρει σε μία του συνέντευξη απαντώντας στην ερώτηση: Τι είναι ποίηση;

Αισθηματικό τραγούδι

[Ενότητα Αισθηματική ηλικία (1946-1949)]

Αν φύγεις εκεί που η θάλασσα σμίγει με μουσικές και με φώτα
να θυμάσαι κάνει κρύο σ’ αυτό τον παράξενο κόσμο
δεν έχω τίποτε άλλο, μόνο δάκρυα
που παίζουν με το μουσκεμένο φως του δρόμου

Από τη συλλογή Δύσκολος θάνατος (1954) του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου

Μάνος Χατζιδάκις, Βραδινή επιστροφή (ορχηστρικό)
(έργο: Το χαμόγελο της Τζοκόντας (1965))

Άδειο δωμάτιο

Καθώς την περίμενε,
πάλευε και πάσχιζε να τελειώσει
το κείμενο μπροστά του,
ενοχλημένος, με σύντομες φράσεις
απαντούσε και στο τηλέφωνο∙
καθώς την περίμενε αγνοούσε
τακτές ημερομηνίες και χειρόγραφα.

Μόνο να επιστρέψει,
να μένει ανοικτό το φωτάκι του πικάπ
κι ο δίσκος να παίζει,
να μιλάνε για ταινίες το σαββατόβραδο,
για τρελές παρέες,
αναδυόμενα πάθη.

Από τη συλλογή Ανοικτή γραμμή (1984) της Αλεξάνδρας Μπακονίκα

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αλεξάνδρα Μπακονίκα

A new crossover disk of popular and art songs, So Many Things (2016), reminds us that Cavafy continues to be among the 20^th-century poets in any language who have been most often set to music. I became fully aware of this distinction when in 2011 pianist Pantelis Polychronidis and I started our long-term collaborative project to explore systematically his settings, and we were astonished by the sheer number of composers, variety of languages, and breadth of genres. You name the style and the format, somebody has already used it to make music with the Alexandrian author.  In a Greek co-authored article we attributed his popularity among musicians to a score-like openness and availability of much Cavafian poetry.

While some disks are devoted to entire Cavafy song cycles, many others, like the most recent one, include only one or two poems by him. Leading mezzo Anne Sofie von Otter…

Ο Μιχάλης Κατσαρός, ειρωνικός και ανατρεπτικός , αντιεξουσιαστής και παιγνιώδης , είχε οργανώσει μέσα από το έργο του τις άμυνές του για να μη γίνει κτήμα άλλων, αλλά να παραμείνει «κτήμα εσαεί» όλων εκείνων που παραμένουν «σκοτεινοί συνωμότες»

Source: Μιχάλης Κατσαρός: Ο «σκοτεινός συνωμότης»