Αν γράφω για να αγαπήσω εσένα, εκείνη κι εκείνον
ίσως τα κατάφερα. Δεν είστε πια παρά μια λέξη
μια οποιαδήποτε λέξη δίπλα σε μία άλλη
εξίσου σημαντική, εξίσου αναγκαία
εξίσου μοιρασμένη στο ποίημα
που κοπιάζει να συνθέσει
όλο αγωνία και μέθη
την αληθινή ζωή
όταν κανείς
δεν είναι
πλέον
εδώ.
Category Archives: Uncategorized
κελί δίχως όρια
Υπάρχει πάντα ένα μερίδιο της αλήθειας που πρέπει να είναι ψέμα.
Αλλιώς, πόσο ανώφελο θα ήταν να προσδοκούμε τη ζωή.
Πρόσφερε στον εαυτό σου την αφαίρεση του λόγου
ένα τοπίο δίχως τόπο
ένα όνειρο δίχως ύπνο
την κλοπή της σκέψης από τα ακροδάχτυλά σου
ένα λάθος υπέροχο
ικανό να γλιτώσει τον κόσμο από τη σημασία του.
Σκύψε προσεκτικά στον ουρανό και
ξερίζωσε κάθε κατεύθυνση, κάθε πορεία
κάθε ευκαιρία για ανασύνταξη.
Μίλα ολομόναχος με τον καθένα
ωσότου όλοι μας χριστούμε κανείς.
Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος , Το όνειρο
Η αθανασία ένα θρόισμα στα φύλλα
κάτι σαν άρωμα
από γρασίδι της παλιάς πατρίδας
Εκεί είδα τους φίλους μου
-απόμακρα θαμπά χαμόγελα
μια μουσική βραχνής ασπρόμαυρης ταινίας
Τους μίλησα και μου μίλησαν
δεν ήξεραν πώς είν’ αποθαμένοι
όμως εγώ
και μέσα στ’ όνειρο
το ήξερα
Ποιος τώρα με ονειρεύεται και μένα
και ποιος ξυπνάει με τα δάκρυα στα μάτια;
*Από το περιοδικό “ Σημειώσεις”, τεύχος 76, Δεκέμβρης 2012.
Π. Ένιγουεϊ, Απαγορεύεται
Απαγορεύεται: τρίτο πρόσωπο παθητικής φωνής του «απαγορεύω».
Απαγορεύεται το παρκάρισμα.
Απαγορεύεται το κάπνισμα.
Απαγορεύεται το κυνήγι.
Απαγορεύεται η λήψη φωτογραφιών.
Απαγορεύεται η κολύμβηση.
Απαγορεύεται η τοιχοκόλληση. Νόμος 2147.
Απαγορεύεται η είσοδος.
Απαγορεύεται η είσοδος στους μη έχοντες εργασία.
Απαγορεύεται η δόμηση σε γεωργικά οικόπεδα μικρότερα των 4 στρεμμάτων.
Απαγορεύονται τα σκυλιά στο πάρκο.
Απαγορεύεται η στάση.
Απαγορεύεται η στάθμευση.
Απαγορεύεται η στάση και η στάθμευση.
Απαγορεύεται η κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών από άτομα
κάτω των 18 ετών που δεν συνοδεύονται από γονέα ή κηδεμόνα. Νόμος 36/94.
Απαγορεύεται η βιντεοσκόπηση.
Απαγορεύεται η ελεύθερη κατασκήνωση.
Απαγορεύεται ο γυμνισμός.
Απαγορεύεται η θήρα.
Απαγορεύεται το πτύειν.
View original post 342 more words
Political by Sam Richards
Political political,
Everything’s political.
This poem is political.
You are.
I am.
If you post pictures of your fluffy cat
On Facebook,
Or your brat doing something you think is
Cute
That’s political.
Don’t kid yourself:
There’s nothing that’s not political.
Even kidding yourself
Is political.
If you think “political”
Only applies to politics –
That’s political.
Quite possibly
That’s what politicians
Would like you to think;
And that too
Of course
Is political.
In some ways
Politicians
Are only marginally political
But they are fully political
Just the same.
Thinking you can live your life
Free of politics
Is political.
Assuming the arts
And music
And poetry
To be outside politics
Is political.
Language of course
Is political
Before you even open your mouth
Or commit words to paper.
Paper is political,
So is the screen of your laptop
So is your laptop.
Digital is political.
Science is political
View original post 225 more words
ο χρόνος;
Ο χρόνος οργανώθηκε για να μας αφανίσει.
Ο χρόνος με έστεψε βασιλιά αυτού του κόσμου.
Ο χρόνος γέννησε τους Θεούς για να τον προστατεύουν.
Ο χρόνος είναι μεγαλομανής και εγωμανής.
Ο χρόνος είναι η φωλιά του κούκου.
Ο χρόνος είναι η προμετωπίδα κάθε λέξης.
Ο χρόνος είναι ο Υιός του Ανθρώπου.
Ο χρόνος είναι μια ανίερη εστίαση του Κόσμου.
Ο χρόνος επιβουλεύεται τον χώρο.
Ο χρόνος μετουσιώνεται σε χρόνο.
Ο χρόνος βαθαίνει τα χρώματα.
Ο χρόνος θέτει σε λειτουργία τα χρώματα.
Ο χρόνος είναι ο κακός πατριός μας.
Ο χρόνος επιβραβεύεται με θάνατο.
Ο χρόνος είναι ο θηριοδαμαστής του μέτρου.
Ο χρόνος είναι ανέραστος.
Ο χρόνος κατακτά το άγνωστο.
Ο χρόνος δεν διαμαρτύρεται ποτέ.
Ο χρόνος βράζει και χύνεται.
Ο χρόνος μισεί ότι είναι.
Ο χρόνος μισεί ότι έγινε και θα γίνει.
Ο χρόνος αγαπά την λήθη και το τίποτα.
Ο χρόνος είναι το έμφυτο ελάττωμά μας.
Ο χρόνος δεν…
View original post 76 more words
Listening to Bach’s Passion at the Proms by Carolyn O’Connell
Sung in German, his language
one I slightly know
the anger of the mob, a people led
by men who feared loss of power
to reject an innocent man
who’d helped and taught love.
Knowledge of another’s language
culture and beliefs: brings understanding
no matter what his colour, status
or the culture, country where he flies from
or still strives to live.
If all men could learn from others
the stranger on your road
then no leader would have power
to bring men to hate or war.
There would be no enemy
no one to despise
we’d understand each other
no matter what the dress or voice
or where we live or worship
or even what we eat.
Then we’d be each other’s brothers
and sisters, forever joined in harmony.
IMAGES OF ABSENCE-ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ
ΗΧΩ
Άνοιξε το παράθυρό της.
Γυναίκας δύναμη
που με συντάραξε
και στη μνήμη μου έφερε
παραδείσια φιλιά
κι ονειρεύτηκα να συλλάβω
τον ήχο μιας σταγόνας
μες στην ομίχλη
αόρατη που έπεφτε
στο συντριβάνι της πλατείας.
Γεια σου ζωή, εδώ κι εγώ.
Πλιτς!
ECHO
She opened her window.
Powerful feminine
gesture that shook me
memory rekindled
paradisiacal kisses
I dreamed of capturing
the echo of a raindrop
falling through fog
into the plaza fountain.
Greetings, oh life, here I am.
Splash!
Book scheduled for publication, spring of 2015/Συλλογή για έκδοση άνοιξη του 2015
Ευτυχία Παναγιώτου | “Αρχαιολογία”, αδέσποτο ποίημα
Pat Perry | Outlived
Παγώνουν σε κάδρα αναμνήσεις.
Οργώνουν το δρόμο καδρόνια.
Εγώ κάθομαι, βλέπω
το φως ν’ αγκυλώνει.
[…]
~ από το ποίημα Αρχαιολογία
Γιώργος Δάγλας / Ντουρούτι
Όπως το μισάνοιχτο τραγούδι στον αέρα.
στα σύνορα
στις έδρες των δικαστηρίων και των καμπαρέ.
Θ’ άνοιγαν το πουκάμισο στις τρυφερές παρά-
νομες συχνότητες.
Θα συναντούσαν το όραμα στη μέση του κόσμου.
Αυτοί, που η ερωμένη του πάπα τους οδηγούσε
σαν υπνοβάτης στην αιώνια έξαρση των κοσμικών.
Θα διέσχιζαν ξάγρυπνοι τα Πυρηναία.
Ντυμένοι στα μαύρα.
Ζητώντας τους διεθνείς συντρόφους στα επιτελεία
των καπηλειών.
Στο σίδερο και την πέτρα.
Αυτοί, ποπουλάροι και ρέμπελοι
στο διαρκή έρωτα
στη διαρκή επανάσταση
θ’ άνοιγαν και θα διέσχιζαν ξάγρυπνοι
το Γράμμο και την Κροστάνδη,
αφήνοντας πίσω
ανθισμένες φυλακές
πυρπολημένα νομοσχέδια
ανθρώπους με μικρά ονόματα
και μεγάλη καρδιά.
Γιατί ήξεραν ν’ αγκαλιάζονται σφιχτά.
Να πεθαίνουν και να σκοτώνουν μ’ ένα γέλιο.
Αυτοί, που δεν τους λύγισαν παρά τα μάτια των
παιδιών
περιφέρουν ακόμα το προαιώνιο γιατί
περιφέρουν τρεις χιλιάδες συναπτά έτη τη
φωτογραφία
του Buenaventura, ρωτώντας:
-Είδατε πουθενά τον φίλο μας;
