Από τήν Πράγα στό ξενοδοχείο μέ αιτία έμπνευσης τήν έκπληξη μου γιά τό πόσο βάρβαρα καί ωμά λειτουργεί ό καπιταλισμός καί ή πρακτική τής παγκοσμιοποίησης στά κράτη τού πρώην κομμουνιταρισμού μέ συνεργούς συνειδητούς καί συμμετέχοντες ενθουσιώδεις τούς ανθρώπους.
Ο πονηρός διαχειριστής τού status quo
μαζί μέ τήν λίγκα τών εγωμανών συμβούλων του
καυχιέται γιά τή ζυγοστάθμιση τών πραγμάτων εκεί έξω
στή ζωή τής μάζας τής ανώνυμης καί άναλώσιμης
έχοντας καταργήσει αμετάκλητα τά τανύσματα τών δυναμικών της
γιατί γίνονται ανεπίτρεπτα υπερβατικά
και περπατούν έξω από τίς χαραγμένες πορείες αναζητώντας κόσμο καλύτερο
κι όχι τίποτε άλλο
αλλά ή χαοσύνη πού προκύπτει σάν αθωότητα ατυχήματος
είναι μεταδοτική
κι όσο κι άν τρέχεις ξοπίσω της δέν τήν προφταίνεις ,
υπάρχει κινητικότητα στή μάζα;ρώτησε ή εμπειρία τού διαχειριστή τού status quo,
όλοι ετοιμάζουν τήν ευτυχία τους,απάντησε ή εγωμανία τών συμβούλων,
εργάζονται σκληρά καί μέ ζήλο γι αυτήν
σπουδάζουν σχεδιαστές, μηχανουργοί, χειριστές τής τεχνολογίας
γιά νά συντηρούν τόν βιοπορισμό τους
καί μέ επιμέλεια μεγάλη καί διακριτική τούς εθίζουμε στά παυσίπονα
τούς πολύ απλούς τρόπους καθημερινού πολιτισμού πού συνοδεύουν τήν ξεκούραση τους,
νά τούς ενδιαφέρουν πολύ απλές ιστορίες ανθρώπων
ίδιες μέ τίς δικές τους
νά ακούν πολύ απλή μουσική
νά καυλώνουν μέ πολύ απλούς ερωτισμούς
καί νά αγαπιούνται μέ ορμονικούς ενθουσιασμούς
πού τούς καταλαβαίνουν σάν έρωτες καί συναισθήματα,
ό σαδισμός τους νά διασκεδάζει μέ τά πολύ απλά ρεάλιτυ σόου τής τηλεόρασης
τίς αρένες όπου οί άνθρωποι βρίζονται μεταξύ τους, βασανίζουν ό ένας τόν άλλον, σκοτώνονται
κι άλλα τέτοια πολύ απλά πράγματα
μά κυρίως διασκεδάζουν πολύ μέ τό παιχνίδι
πατείς με πατώ σε,
προσοχή, τόνισε ό λαρυγγισμός τού διαχειριστή τού status quo
χρειάζεται μεγάλη προσοχή
μήπως τούς δοθεί από λάθος ή αμέλεια δική μας παιδεία
κρατήστε τους μορφωμένους καί ειδικευμένους,
αλλά μέχρι εκεί
απαγορεύεται αυστηρά καί είναι αδίκημα ιδιώνυμο ή παιδεία ή ή αναζήτηση της,
γιατί άν τυχόν περάσουν απέναντι καί γνωρίσουν τήν ευτυχία αυτή πού γεννάει ή παιδεία
θά χαθεί ή συστημική ευρυθμία κι εμείς μαζί ,
προσοχή,επανέλαβε
είναι διαπίστωση επικυρωμένη
πώς ή παιδεία είναι δυναμίτης αιρετικός σέ χέρια ανθρώπινα
πού σακατεύει γιά τά καλά κάθε κραταιότητα καί τά σημαινόμενα της
τό χειρότερο είναι
οί ανατινάξεις της αποκαλύπτουν τή στυγερότητα τών προθέσεων πού λιμνάζοντα στή κρυψίνοια μας,
γιά όλα αυτά
είναι φροντίδα δική μας
νά ξυπνούν τό πρωί ευδιάθετοι
έτοιμοι γιά μέρα παραγωγική,
επικαλούμενοι εχθρό, κι άν δέν υπάρχει τόν επινοούν,νά κακοποιούν ανθρώπους
χαρούμενοι νά περιφέρουν τή νίκη τους επάνω στούς άλλους,
νά τρέχουν από τόν ένα τόπο στόν άλλον γιά νά περισώσουν επιβίωση
να απολαμβάνουν τόν έλεγχο επάνω στούς άλλους,
πρέπει νά έλκονται από τήν ηδονή όταν οί ίδιοι είναι ή αιτία πού οί άλλοι υποφέρουν,
νά λικνίζονται βακχευόμενοι από τόν θάνατο τού άλλου
νά είναι πρόθυμοι μέ τρυπάνια γίγαντες,εκρήξεις,βομβαρδισμούς καί δηλητήρια
νά τραυματίζουν τή γή
αδιαφορώντας γιά τόν επιθανάτιο ρόγχο της
τόν ανατριχιαστικό
καί ή ανακύκλωση, συνέχισε
μεγάλη προσοχή στήν ανακύκλωση τής ανθρώπινης μάζας,
αυτό τό σπουδαίας χρησιμότητας εργαλείο
πρέπει νά τό φυλάγουμε σάν τά μάτια μας
πού πάει νά πεί
πώς μέ αυτόν τόν μηχανισμό διαχειρίζεται ή πανουργία μας τά περισσεύματα τής συγκυρίας,
όποτε χρειαστεί
στό όνομα τής επικινδυνότητας τους γιά εμάς
τούς δολοφονούμε μαζικά μέ τό γιατί σαστισμένο στά μάτια τους στόν τομέα τών θαλάμων αερίου,
άλλους τού αφήνουμε νά πέφτουν σέ στημένες παγίδες θανατηφόρες,
στό όνομα τής ορθολογικής διαχείρησης τού υπερπληθυσμού καί γιά τήν προστασία τών υπολοίπων από αυτούς
τού ανακυκλώνουμε καθημερινά καί εντατικά στούς τομείς τής πείνας καί τής φτώχειας
κι άλλους πολλούς, πάρα πολλούς,στό όνομα τών ιερών καί οσίων πού κατασκευάζουμε κάθε φορά πού χρειάζεται
τούς δολοφονούμε στέλνοντας τους στόν πόλεμο,
πάνω από όλα κι από όλους βρίσκεται ή διατήρηση τού status quo, είπε ό διαχειρηστής χαμογελώντας
έτσι κι αλλοιώς είναι τρέλα νά τό εμπιστευθείς τέτοιο πού είναι τό ανθρώπινο είδος,πολύ επικίνδυνο,μουρμούρισε φεύγοντας από τή σύσκεψη.
Σιχαίνομαι νά είμαι ό κριτής
ό δήθεν αδιακόρευτος από ανομίες
πού επωάζει απόκρυφα στό μυαλό του επιβολές καθαρμών
επάνω στόν καθένα
στό οτιδήποτε
κι αν τό έχω κάνει
ζητώ συγνώμη αληθινή
αλλά προσπαθώ
καί θά προσπαθώ πάντα
ή στάση μου νά είναι κριτική
απέναντι στόν καθένα
πρός τό οτιδήποτε
χωρίς ό ναρκισσισμός λιγωμένος νά δασκαλεύει
γιά τό πώς θά πρέπει νά είναι τά πράγματα
δέν πιστεύω στό καλό
ούτε στό κακό
ή κάθε φορά πραγματικότητα
τών ανθρώπων
τής ζωής
τού έρωτα
είναι τέλεια όπως είναι
μέ όλες της τίς αντιθέσεις
γιά τούς ανθρώπους
τή ζωή
τόν έρωτα
τό μόνο πού μπορώ νά φιλοδοξώ
μέ πολλές τίς πιθανότητες νά κάνω λάθος
είναι νά σχηματίζω κάθε φορά
μία προσωπική άποψη
γιά τούς ανθρώπους
τή ζωή τους
τούς έρωτες τους
βασισμένη στή δική μου εμπειρία
νά υπερασπίζομαι τή μόνη μου ιδιοκτησία
αυτή τή μικρή μου ελευθερία
όση μού απέμεινε στή χούφτα μου
από αυτή τήν μεγάλη πού ονειρεύτηκα καί πάλεψα
κρατώντας στά χέρια μου πέτρες καί ρόπαλα
τίς αξίες τής νιότης μου
καί στήνοντας οδοφράγματα μέ τά νοήματα τής ιδεολογίας μου
τόν καιρό πρίν ωριμάσω
καί καταντήσω έμπειρος
βιασμένος από τήν λογική
τότε πού ήμουνα
λιγότερο φιλόδοξος
ακόμη λιγότερο εγωκεντρικός
πολύ αυθόρμητα ελεύθερος
καί πολύ περισσότερο αθώος
ναί
πάλεψα πολύ γι αυτή τήν μεγάλη ελευθερία
πού χωρίς νά τό καταλάβω
-όπως γίνεται μέ κάθε τι μεγάλο άλλωστε-
μού γλύστρισε ανάμεσα από τά δάχτυλα
τώρα
σωπαίνω περισσότερο από πρίν
αλλά ή σιωπή μου αυτή
μοιάζει μέ τή σιωπή τού έρωτα
είναι γεμάτη από λέξεις
τήν φροντίζω τή σιωπή μου
τήν θρέφω πάντα μέ περιεχόμενο
προκειμένου νά ακυρώσω τήν πιθανότητα
νά τήν θρέψουν άλλοι αντί γιά μένα
μέ τό δικό τους
τώρα
φοβάμαι τό άγνωστο
καί τί πιό άγνωστο
από τήν αιτία γιά τήν οποία υπάρχω
αυτό τό αίνιγμα προσπαθώ νά λύσω
λίγες φορές
τανύζοντας τά συναισθήματα να αγαπήσουν κι άλλους
αναγκάζοντας το μυαλό νά είναι τουλάχιστον περίεργο γιά τούς άλλους
καί τίς περισσότερες φορές
αγκυλωμένος ευχάριστα στούς φόβους μου
απρρίπτωντας κάθε τι πού είναι άγνωστο σ’αυτούς
αυτούς τούς γαμημένους φόβους
πού ευθύνονται
γιά τήν βία
τήν ομοφοβία
τόν ρατσισμό
τόν σεξισμό
τόν πόλεμο
τού πλανήτη τήν καταστροφή
είναι οί φόβοι
πού δέν μέ αφήνουν νά αποδεχτώ
πώς τό αγαπημένο μου Εγώ
είναι μόνο
ένα όνειρο συνειδητό
πού μαζί μέ τόν θάνατο μου θά εξαφανιστεί στό λεπτό
τώρα
τό έμαθα καλά
στόν καπιταλισμό δύο πράγματα απαγορεύονται αυστηρά
κανένας δεν μπορεί νά προσφέρει κάτι χωρίς λεφτά
καί διώκεται ή βαρεμάρα” γιά τά καλά ”
τό εμπέδωσα επιτέλους αναλυτικά
πώς
τό κάθε τι
είναι
Just Business
και Fun
επάνω σ’αυτά οί άνθρωποι πρέπει νά συγκεντρώνονται αποκλειστικά
μόνο έτσι δέν ζούν γιά τό σύστημα ενοχλητικά
ναί
τήν νέα παρώτρυνση τήν έμαθα καλά
άν δέν σού αρέσει αυτό πού βλέπεις
άνοιξε τό κινητό σου
καί αγόρασε μερικά καινούργια likes
τόσο εύκολα κι απλά
τώρα πιά
τήν υποψιάζομαι τήν εξέλιξη τής ζωής μου
αυτή ακριβώς τή στιγμή πού σού τά λέω όλα αυτά
ένα μεγάλο παγόβουνο γίνεται νερό
ένα μεγαλοστέλεχος στή Σαγκάη τρώει αληθινή χελιδονοφωλιά μαγειρεμένη μέ τρόπο εκλεκτό
ένας δυστυχισμένος ανώνυμος δέν μπορεί νά επιστρέψει στό σπίτι του τό βράδυ αυτό
μόλις βγήκε στήν αγορά ένα καινούργιο κινητό
ένας νεαρός νευριασμένος γιατί κάποιος τόν έκανε tagged στό fb σέ μιά μαλακισμένη φωτογραφία
βρίζει συνεχώς
τώρα
υποψιάζομαι τήν πιθανότητα
πώς ή ανθρωπότητα κινδυνεύει νά χαθεί
καί τό σύμπαν γιά τό χαμό της καθόλου δέν θά λυπηθεί
γι αυτό βιάστηκα νά σέ βρώ
νά αποσυνδεθούμε μαζί όπως -όπως από τό Εγώ
νά κλείσουμε τό κινητό
ναί
νά ξεκινήσουμε νά είμαστε ευτυχισμένοι κοιτώντας τά αστέρια στόν ουρανό
νά χορέψουμε στούς δρόμους τού Bronx τσάρλεστον καί ταγκό
σταματώντας έτσι νά φοβόμαστε γιά τού θάνατου τόν ερχομό
ποιός ξέρει
ερωτευμένοι οί δυό μαζί
ίσως είμαστε ή αρχή
γιά νά κάνουμε ξανά μιά όμορφη ιστορία
ανθρώπινη
τή ζωή.
*”Ριπές Γραφής”, μια ποιητική ενότητα σέ δημιουργία.
