Δειλά βήματα
περιπλανήσεις
που δεν τέλειωσαν
στις αιώνιες αλήθειες
στ’ αξεδιάλυτα μυστικά
στ’ ανείπωτα αινίγματα
μιας φύσης ανελέητης
μισής ανθρώπινης
μισής μεταφυσικής
που τη χαίρονται
κομμάτια ουρανών
με ρήσεις από
θαλασσινή μοναξιά
και στιγμές αναμονής
από κουραστικά ταξίδια.

Ι

μυθιστορήματα ανάγκης
επί παραγγελία
υποψήφια για βραβεία αοριστίας

ΙΙ

αναλύσεις έρμαια
σε φτηνοπάζαρα
μιας τέχνης άτεχνης
μα με οικουμενική ακτινοβολία

ΙΙΙ

το ψυχοκτόνο άσπρο
πράξη χωρίς ντροπή
αίμα βρώμικο
για κάθε χρήση
υπνωτισμένο
παρακμιακό
νυσταλέο
όπως τα μάτια του ξενυχτισμένου σκύλου
όπως η λιπόθυμη ανάσα
του πρωινού νυχτοφύλακα

IV

άκρατο λευκό
με μόνο γκρι αποχρώσεις
παρασυρμός και τραύλισμα

Έργο της Michel Meister με τίτλο “Day 24”

κατ’ εικόνα και ομοίωση
αιμοσφαίρια άλλων
κυκλοφορούν μέσα μας
κι οι χειμώνες παγωμένοι
συνοδοιπόροι μας

μύηση σε σκιές
απέραντες σαν ήλιους
σε νεκροταφεία
θάλασσες ατμών
μαυρόνερα

διδασκόμαστε
γραφή κι ανάγνωση
μελωδίες για ψαλμούς
και εμβατήρια
μακριά από έρωτες
κι αιώνιους ιστορητές

οι γεννήτορές μας θέλησαν
να καθορίσουν τις αλήθειες
και τα ψέμματα
την επιφάνεια της γης
και τα ύψη των ουρανών
που αν τ’ αγγίξουμε
θεωρείται κλεψιά.

5/9/2007

Τις νύχτες επιδιώκω
να πετάξω σ’ αναπολήσεις
σ’ εκείνο το πεύκο
που χάθηκε ένα πρωί
στην αυλή της εγκατάλειψης

να γίνω αέρας
σε έρημους νυχτερινές
δρόμους αγρύπνιας

τις νύχτες αυτές επιδιώκω
να βαφτιστώ με ονόματα
που μ’ αρέσουν

να υποδυθώ ρόλους
που ήθελα από παλιά

να ισορροπήσω στον κοφτερό
τεθλασμένο ιστό της ζήσης μου

Να χαθούμε στις νύχτες
να περιπαίξουμε τους ανδριάντες
να κυκλοφορήσουμε στα κοιμητήρια
να παραβγούμε στο τρέξιμο
να συναγωνιστούμε στην κραιπάλη
να κρυφτούμε σε κήπους
να συντροφεύσουμε νυχτερίδες
να τραβήξουμε απότομα
το δηλητηριασμένο στιλέτο
που μας χτυπά πισώπλατα

θα ήθελα να μιλήσω
για τον τρόπο που πέφτουν τα φύλλα
για τον τρόπο που πέφτει μια σταγόνα ιδρώτα
στο ξέφωτο στήθος σου
για τον τρόπο
που κάθεσαι απέναντί μου

θα ήθελα να μιλήσω
για τον τρόπο που δίνουμε υποσχέσεις
σαν τους μεγάλους
που όλο μιλούν για ειρήνη
και διαφυγόντα κέρδη

θα ήθελα να μιλήσω
για τον τρόπο που οι μπάτσοι
αστυνομεύουν τον κάθε χώρο
τις αποβάθρες
τις πλατφόρμες
τα μουχλιασμένα από την πολυκαιρία
και την αναλγησία διαμερίσματα

θα ήθελα να μιλήσω
για τον τρόπο που διασταυρώνονται
τα συνοικιακά λεωφορεία
φρακαρισμένα από ιδρωμένες γραβάτες
και σκονισμένα παπούτσια
αγχωμένων δημοσίων υπαλλήλων

τα απογεύματα θα ηθελα να μιλήσω
για τον τρόπο που καταλαβαίνουμε τον καιρό
στα πρώην εργατικά μαυσωλεία
στις λέσχες βιομηχάνων
και τα κρατικά μπουρδέλα
όπου συνωστίζονται έγχρωμες
αλαφιασμένες μετανάστριες

θα ήθελα να μιλήσω
για τις σκληρές μέρες
των οικονομικών κρίσεων
και τις σκοτεινές νύχτες
των ξεχειλισμένων ερώτων

Αφιερωμένο στους συλληφθέντες της Villa Amalias και κάθε αυτοδιαχειριζόμενο κοινωνικό χώρο που έχει μπει στο στόχαστρο κράτους και κεφαλαίου. Αφιερωμένοσε όλα τα αγωνιζόμενα κομμάτια αυτής της κοινωνίας