*Το ποίημά μου “Προσωπεία” μεταφρασμένο στα πορτογαλικά από την Emilia Cerqueira – με πολλές ευχαριστίες

O tangível e o intangível
o bom e o mau
anjos invertidos
demónios frontais

máscaras primitivas
matrizes-máscaras
formas-máscaras

caretas-molde
fraseologia peculiar
mínimo dar e receber

as diferenças são apenas
geográficas
no deixar que se imite
a vossa eficaz reflexão.

16 Julho de 2011

*Το πρωτότυπο ελληνικό ποίημα και η εικόνα της ανάρτησης βρίσκονται εδώ https://tokoskino.wordpress.com/2012/08/02/%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B7%CF%82-%CF%84%CF%81%CF%89%CE%B1%CE%B4%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%89%CF%80%CE%B5%CE%AF%CE%B1/

Έρωτες και θάνατοι
δηλητήριο και μέλι
το καλό και το κακό
αντιθέσεις διαφυγής
στην αυτοκρατορία του χάους
σχέση τραγικότητας
με νεανικές κραυγές
και τυχαίες ανακαλύψεις
κτερισμάτων σε τάφους
που θέλγουν τους τουρίστες.

Μείνετε αμετακίνητοι
στην πορεία προς το τίποτα
κουκουλωμένοι
σε κάθε μήνυμα
μην προχωρείτε
σταθείτε
μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης
το μυαλό ανάμεσα
σφύρας και άκμωνος
να κυλιέται
σε τεθλασμένες οδούς
με τσιμεντένιες ανάσες
καλώδια στις αορτές
της πάλαι ποτέ ευημερίας

Μάθαμε να διασχίζουμε
τα βαλτοτόπια των ακατάληπτων
εμμονών μας
στις μεγάλες λίμνες
των απατηλών ονείρων
τα θολά νερά
ν’ απειλούν να
μας πνίξουν
και τα ρείκια
ως άλλοι όφεις
να πασχίζουν
να μας περιορίσουν
ακρωτηριασμένους…

*Το ποίημα και η εικόνα της ανάρτησης δημοσιεύτηκαν αρχικά στο ηλεκτρονικό περιοδικό “παλινωδίαι” στη διεύθυνση http://palinodiae.com/%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B7%CF%82-%CF%84%CF%81%CF%89%CE%B1%CE%B4%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B2%CE%B1%CE%BB%CF%84%CE%BF%CF%84%CF%8C%CF%80%CE%B9%CE%B1/

Χανόμαστε σε κάποιο
ενδιάμεσο σταθμό
αλλά αμέσως μετά
προσπερνάμε
τον εαυτό μας
σαν επιβάτες
που δεν επισκέπτονται
κανέναν τόπο.

Ενθυμήματα λογχισμένων χρόνων
στην αναπνοή
κι ένας βήχας
στα κρύα ντουβάρια
καπνοδόχοι κατράμια
χωρίς χαρά
ζαβή συνείδηση
σ’ άδεια χέρια.

Κώστας Ηλιάκης, Υπαίθρια σπουδή (1935)

Οι χοάνες του
καθημερινού εφιάλτη
χτυπιέσαι στα τοιχώματά τους

με ενθυμήματα
και σχέδια επιστροφής
σε πρότερα τραγούδια
και στενά δρομάκια

καραδοκούν
οι μάταιοι κύκλοι
των πεπαλαιωμένων αντίλαλων

αγκαλιά με ζωγραφιές
κι αστραφτερά φώτα
στις γκαλερί του μισεμού
μ’ αποσκιρτήματα
άδειο λαϊκό καφενείο
με απόντες θαμώνες

καθώς πασχίζεις ν’ αγκαλιάσεις
τα πυρπολημένα χνάρια
της επανάστασης
απ’ τα νιάτα σου τα πρώτα.

25/6/2007

Ξεκλειδώστε τις μνήμες
να αναδιπλωθεί το παρόν
και να φτερουγίσει το μέλλον…

Οι ζωογόνοι αγέρηδες
μετοίκησαν στα μαλλιά σου
καθώς ξεντύνεις
την αφέλειά σου
μέσα σε πανδαισία φωτός
απ’ άκρο σ’ άκρο ριγώντας

καταπατάς όλες
τις πρότερες
συμφωνίες αίματος
και δίνεσαι πλέον
ψυχή τε και σώματι
στους αγέρηδες
της επερχόμενης νοσταλγίας
ορατών τε και αοράτων

Κομματιασμένα πλάνα
οργίλες διαστάσεις χρησμών
δεν ορίζονται
από κανέναν ουρανό
γιατί οι σύγχρονες Πυθίες
δεν έχουν να δώσουν τίποτα

καμία γαλήνη
καμία πολυφωνία
κανένα όνειρο

το είναι τους
κάτοικος πλέον
του πυθμένα
εκεί που οι αλήθειες
τεμαχίζονται
σε ιερούς βωμούς
του εμπορίου

στις ράγες του τέλους…

*Ευχαριστώ τη Σοφία Αντωνακάκη για την εικόνα της ανάρτησης.

οι δυό ακουμπισμένοι
όλα απλωμένα
δεξιά κι αριστερά
τρελαμένοι
σερνάμενοι
αμυνόμενοι
σ’ απροκάλυπτες επιθέσεις
γυμνοί
σε γιορτές
και εργάσιμες μέρες
απογεύματα
μέσα από χιλιάδες
ανιαρά φώτα
κι ανίερους χαρτογιακάδες
πορεία τάδε
σ’ άναστρους ουρανούς