Πλήρης σύγχυση επικρατεί στην αγορά του βιβλίου μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου το οποίο καταργεί στην ουσία την Ενιαία Τιμή του Βιβλίου, καθώς την περιορίζει μόνο στο “λογοτεχνικό” βιβλίο, χωρίς ωστόσο να διευκρινίζει πώς ορίζεται τούτο, και μόνο στην πρώτη έκδοσή του.
Μέσα σ’ αυτό το θολό τοπίο, η Ένωση Ελληνικού Βιβλίου και η Εταιρεία Συγγραφέων με κοινή αναφορά – αίτησή τους στα υπουργεία Ανάπτυξης και Πολιτισμού ζητούν διευκρινίσεις καθώς “ανακύπτουν δυσεπίλυτα θέματα και καίρια ερωτήματα σχετικά σχετικά με το ισχύον νομοθετικό καθεστώς, τα οποία δημιουργούν σκιώδεις περιοχές στον χώρο δράσης των εκδοτών, κωλύοντας και ουχί διευκολύνοντας τον στόχο εισαγωγής του νέου νόμου, που είναι η ίση πρόσβαση των πολιτών στα βιβλία και η αποφυγή φαινομένων συγκεντρώσεως στην εν λόγω αγορά του βιβλίου, με την αποτροπή φαινομένων αθέμιτου ανταγωνισμού”.
Προηγουμένως, όμως, σημειώνουν ότι ο νέος νόμος “ανακόπτει οποιαδήποτε παραγωγή νέων έργων, ακόμη και λογοτεχνίας” και κυρίως ότι “το ίδιο το βιβλίο αντιμετωπίζεται ως αμιγώς εμπορικό και όχι ως πολιτιστικό προϊόν”.
Καταρχάς ζητούν να οριστεί σαφώς ο όρος “βιβλίο”, αφού “ελλείψει σαφούς προσδιορισμού του καθίσταται ακόμα πιο δυσχερής η περαιτέρω διάκρισή του σε λογοτεχνικό και μη λογοτεχνικό”, μια διάκριση που είναι “καθοριστική και ουσιώδης για την εφαρμογή του νόμου”. Επιπλέον ζητούν να οριστεί με σαφήνεια αν οι εκδότες έχουν τη δυνατότητα “να ορίσουν λιανική τιμή για βιβλία που δεν εμπίπτουν στο ρυθμιστικό πλαίσιο του νόμου, σχολικά ή γενικά όσα χαρακτηρίζονται μη λογοτεχνικά”, όπως επίσης, σε ό,τι αφορά τις μεταφράσεις στην ελληνική γλώσσα, να διασαφηνιστεί “αν λογοτεχνικό βιβλίο θεωρείται μόνο η μετάφραση ξενόγλωσσου έργου ή και η μετάφραση αρχαίου κειμένου”.
Ζητούν να προσδιοριστεί σαφώς το χρονικό σημείο από το οποίο ξεκινά η διετία της ενιαίας τιμής, θέτοντας σε ισχύ τους περιορισμούς του νόμου, όπως επίσης να διευκρινιστεί ακριβώς αν η εκ του νόμου “απαγόρευση της διάθεσης λογοτεχνικών βιβλίων στο κοινό από τον ίδιο τον εκδότη ή από τρίτο σε τιμή που υπερβαίνει την τιμή που καθορίστηκε από τον εκδότη ή είναι μικρότερη του 90% της τιμής αυτής” ισχύει και για βιβλία που δεν υπάγονται στο καθεστώς προστασίας του νόμου.
Σημειώνουν μάλιστα ότι η αντιφατικότητα αυτή επιτρέπει “φαινόμενα συγκέντρωσης στην αγορά λιανικής πώλησης βιβλίων, δίνοντας την δυνατότητα, για παράδειγμα, διενέργειας υπερβολικών εκπτώσεων, δυνατότητα που πρακτικά έχουν μόνο μεγάλες επιχειρήσεις λιανικής πώλησης”. Τέλος ζητούν να οριστούν “τα δύο έτη ως ελάχιστο όριο παραμονής των βιβλίων στο καθεστώς προστασίας, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο αριθμός εκδόσεων – εκτυπώσεων κάθε τίτλου”.
*Πηγή: http://www.avgi.gr Εμείς το πήραμε από εδώ: http://entefktirio.blogspot.com.au/2014/05/blog-post_17.html
To Koskino 