Αντανακλάται κι η μνήμη. Μετριέται
το ταξίδι μου στη Σύρο απ’ το Μανχάτταν
η νέα Ερμούπολη

Μ’ αντάμωσε το ταχύπλοο μ’ επαναλήψεις.
Γιομάτο το κατάστρωμα από σάρκες μ’ επαλήψεις.
Κάποιος αφοντούριστος Ερμής σαγήνεψε τις προάλλες
φορτίο υπερβορείων: «Οκταήμερη διαμονή
από Τετάρτη σε Τετάρτη σε αφροδυσία μυκονιάτικη».
Πασίδηλα χωρίς Απόλλωνα ακτινοβολάει
ο ήλιος τα κορμιά ειδωλολατρών.

Ο κύριος Προϊστάμενος της Πρώτης πάει για την Τήνο
τό ‘ταξε τάμα. Ωχρός νέος μια και θεραπεύτηκε
απ’ τα αφροδισιακά, οικογενειακό την Παναγία
θα προσκυνήσει: «Αυτήνε λατρεύω – παπάδες να μη δω».
Η έγκυος σύζυγός του κι άλλες κυρίες
περιφρονούνε τα γυμνά μα όχι και τους λουκουμάδες.

Δεν είναι για μένα η μετάληψη, πρόληψή μου
κύπελλο κυκλαδικού πολιτισμού: το ερμηνεύω
Διπρόσωπος ο Ερμής: «Δεύτερος λογαριασμός»
Χρημάτων και λόγου. «Commerce des idees»
όπως λένε οι Φράγκοι. Η συναλλαγή ιδεών με θέλγει.

Επέστρεψα απ’ τήν Έρμούπολη αυθημερόν
Ο κύριος Προϊστάμενος δεν ανταπέδωσε τον χαιρετισμό μου.
Στον πηγαιμό του είχα πει πώς ήμουν άθεος.

Με μαντολίνα καλοπλόκαμος τροβαδούρος
απόγονος Σαξόνων μας συναρπάζει
με το βαρύ παράπονο άνεργων κι αλητών.
Είναι με άδεια Τμηματάρχης στην ΕΞΟΝ
στη Σαουδική Αραβία. Πέντε ώρες πτήσης
από τη Μύκονο. Τον περιμένει στο Φρίσκο
Βιετναμέζα σύζυγος.
Συνταξιδεύει ο άδελφός του, λιγότερο ωραίος
Ταγματάρχης αμερικανικής μονάδας στο Έσσεν
Αφήκε τη γυναίκα του στο Κάσσελ. Τρεις ώρες απ’ τη Γλυφάδα.
Εξόν από κοινό επίθετο και σειρηνικών διαθέσεων
δέν μοιάζανε καθόλου στην όψη και στο φέρσιμο.
Άμα προ του τέλους του έτους επιστρέφουν
μου υποσχεθήκανε να επισκεφθούνε την Ερμούπολη.

Πλούσιο νησί η Σύρος, με ναυπηγεία
και παγκοσμίους συνδιαλέξεις.
Των παππούδων τα στάρια της Ρουμανίας
και τα μπαμπάκια της Αλεξάντρειας
αντικατασταθήκανε απ’ τα πετρέλαια.
Στά δεύτερα βιβλία προστεθήκανε
σημαίες ευκαιρίας.
Επί Τουρκοκρατίας η Καθολική Εκκλησία
δεν ήταν κι αυτή σημαία ευκαιρίας;
Των χιωτοσυριανών καλαμαράδων το μελάνι μου
δεν στέγνωσε. Οστρακίζομαι. Συντάσσω
συμβόλαια με δαίμονες.
Στων Ηνωμένων Εθνών την ολυγυάλινη πλάτη
αντανακλάται Ερμούπολη μοναδική
πανιά, φορτηγά, τουριστικά κυλάνε
στην αντίπερα όχθη σχέδια και πράματα.
Στο Αιγαίο αυτή την ώρα απλώνεται σκοτάδι.
Εδώ τις προάλλες ηλεκτροπληξία ξέσπασε.
Έγινε η νύχτα νύχτα. Νύχτα αμηχανίας
άλογος. Αποκαλυπτική.

Ιούνιος – Ιούλιος 1977

σαν βγαίνουμε έξω μας σκοτώνουν.
δεν το βλέπεις;
εχθές προχθές με πήρανε τα σκάγια
του αγανακτισμένου ημεδαπού
κι ήμουν μόνο δεκατριών ετών
και με έλεγαν γιαννούλα
καταλαβαίνεις;
πέθανα έτσι
χωρίς κανένα λόγο
δεκατριών χρονών κορίτσι
από αδέσποτη
καταλαβαίνεις μικρή μου
είμαι τσιγγάνα και
δεν έχω έλεος για την πραγματικότητα, σου λέω.
μη μυρικάζεις τον θυμό σου.
ψάξε καλά, βρές τους στόχους
και χτύπα χτύπα δυνατά
πριν μας σκοτώσουν
δίχως να προλάβουμε να μεγαλώσουμε, μικρή μου
χτύπα με ό,τι μπορείς
με σφεντόνες με λέξεις με βέλη με πέτρες
σπάσε τους το κεφάλι
χτύπα τον φασισμό όπου τον βρίσκεις
είτε να φωλιάζει ύπουλα και πονηρά
κάτω απο λευκά σεντόνια
ή να επιτίθεται θρασύδειλα σε ποδηλάτες την αυγή
που πάνε στη δουλειά τους.
όχι! μη μυρικάζεις το θυμό σου

Σχέδιο: Θάνος Ανεστόπουλος (περιλαμβάνεται στην έκδοση)

εξόριστες μέλισσες

Εξόριστες μέλισσες
τα λόγια μου.

Τα ’διώξε κάποτε η κερήθρα
γιατί δεν είχανε
κεντρί.

Τώρα εδώ,
δεν φτιάχνουν μέλι
δεν κάνουν θόρυβο
δε ζευγαρώνουν.

Ψάχνουν μονάχα
αυτή τη λόγχη
που παίζοντας κάποτε κρυφτό
χάθηκε
μες στα ποιήματα.

***

γυναίκα μονόκλινη

Γυναίκα μονόκλινη
δεν έχει χώρο
για έμβρυα.
Εδρεύει εντός της,
η πράσινη λύπη.

Κάποιον σεπτέμβρη
θα φέρει στον κόσμο
μιαν ύστερη φράση.

Το ξέρει ήδη
και εκπαιδεύεται

κλειδούχος του στόματος.

*Από τη συλλογή “το λάθος ποίημα”, δεύτερη έκδοση, Εκδόσεις Μελάνι, 2012.

Ήταν ρομά
στα δεκατρία της.
Σκοτώθηκε κατά λάθος.
Μα ποιος νοιάζεται;
Ήταν ρομά
κι άρα δεν έχει σημασία.
Αν ζούσε, θα μεγάλωνε
και θα γινότανε
ζητιάνα, κλέφτρα ή πόρνη.
Μόνο που κάθε νύχτα
τα όνειρά σου θα στοιχειώνει
ένα κορίτσι δεκατριών χρονών.