Φωτογραφία: Imogen Cunningham

Πονώ που είμαι σε

Τούτη την όχθη κορμός

Δίχως κλαδιά

Μα πιότερο λυπάμαι

Που δεν έχω τον ανθό..πόλφο..

Ή πηλό για το σκουλήκι

Του μαρτυρίου μου..
.
Αν είσαι εσύ ο κρυμμένος

Θησαυρός 

Αν είσαι εσύ ο σταυρός

Και ο υγρός μου πόνος

Αν είμαι το σκυλί της αρχοντιάς σου

Μη με αφήνεις να χάσω 

Ό,τι έχω κερδίσει

Και στόλισε τα Νερά
Του ποταμού μου

Με φύλλα απο το

Φρεσκοκρουσμένο μου Φθινόπωρο.

Natalia Sergeevna Goncharova, Cats (1913)

Το σκυλί μου κόπια του όγδοου αιώνα
κομμένο στα τέσσερα
μ’ άλλους σακατεμένους κώδικες
λέω να το πουλήσω για πατατόσπορο

έχω παιδιά να θρέψω
θέλει πισσόχαρτο η στέγη μου
θέλει καλαμπόκι το κοτέτσι
θέλουν τα ποντίκια μου τυρί
την Πτολεμαία Κλεοπάτρα θέλω στο στρώμα μου
και βρέχει

Συνέντευξη στην Άτη Σολέρτη (Σοφία Αργυροπούλου)

Επισκεφτήκαμε τον φωτεινό κόσμο της ποιήτριας και μεταφράστριας Μαρίας Κατσοπούλου, συνομιλήσαμε μαζί της και την αφήσαμε να ξεδιπλώσει τις μαγικές αλήθειες της.

Διατηρείς το blog http://despina-ad-lucium.blogspot.gr/. Θέλεις να μας πεις λίγα λόγια για την επιλογή αυτής της ονομασίας;
Αρχικά, η ονομασία του blog ήταν Magika. Την άλλαξα πρόσφατα, καθώς θεώρησα πως έκλεισε εκείνος ο κύκλος. Έτσι, επέλεξα το Despina Ad Lucium, ως έκφραση ενός συνόλου εννοιών και ενεργειών. Το Despina αφορά στο έτερο όνομά μου, Δέσποινα (<δεμ(σ)πότνια=ιερή). Η Δέσποινα (όνομα που έδωσαν οι Αρκάδες στην θεά, της οποίας το πραγματικό όνομα γνώριζαν μόνο ορισμένοι μυημένοι στα Ελευσίνια Μυστήρια), ήταν κόρη της Δήμητρας και του Ποσειδώνα και γεννήθηκε στο Λύκαιο Όρος (Ιερή/Φωτεινή Κορυφή) της Αρκαδίας. Lucius σημαίνει φωτεινός. Θέλησα λοιπόν να κάνω αυτό το λογοπαίγνιο με το φως. Εδώ έβαλε κι ο Aleister Crowley το χεράκι του, αφενός με την ενασχόλησή του με τα Ελευσίνια Μυστήρια και το εξαιρετικό έργο του The Rites Of Eleusis, αφετέρου δε με το ποίημά του Ad Lucium από την ποιητική του συλλογή White Stains.

Τι σε έσπρωξε στην έκφραση μέσω της γραφής;
Πάντοτε εκφραζόμουν καλύτερα στον γραπτό λόγο. Κάποια στιγμή αποφάσισα να χρησιμοποιήσω την ροπή μου αυτήν με σκοπό να μοιραστώ ένα κομμάτι του εαυτού μου με τον κόσμο.

Από πού αντλείς τις εμπνεύσεις σου;
Κύρια πηγή έμπνευσης για μένα αποτελεί η ίδια η ζωή. Έως τώρα έδινα έμφαση στην υλική της έκφανση, στο εξής όμως επικεντρώνομαι στην ζωή ως ενέργεια.

Υπάρχει κάποιο λογοτεχνικό ή καλλιτεχνικό ρεύμα γενικότερα που έχει επηρεάσει τον τρόπο γραφής σου;
Δεν θα έλεγα ότι έχω επηρεαστεί από κάποιο συγκεκριμένο ρεύμα. Δημιουργώ το προσωπικό μου ύφος και βαδίζω τον λογοτεχνικό δρόμο που ανοίγεται μπροστά μου, ως αποτέλεσμα της δικής μου ενεργειακής κατάστασης και ουσίας.

Ασχολείσαι και με τη μετάφραση ξενόγλωσσης ποίησης. Ποιο πιστεύεις πως είναι το μεγαλύτερο δώρο που εισπράττει κανείς μέσα από αυτό το έργο;
Το δώρο της μετάφρασης έχει πολλούς αποδέκτες, άμεσους και έμμεσους. Για τον μεταφραστή αποτελεί μια συνεχή εκπαίδευση πάνω στην ειδικότητά του. Για τον ποιητή-αναγνώστη (ή/και μεταφραστή) αποτελεί την γνωριμία με το έργο κάποιου ομότεχνου, το οποίο είναι δυνατόν να ενισχύσει το ταλέντο του ίδιου πάνω στη γραφή. Ο ποιητής του οποίου το έργο μεταφράζεται, είτε βρίσκεται εν ζωή, είτε όχι, αποτελεί μια δικαίωση και μια αναγνώριση από ένα ευρύτερο κοινό. Τέλος, ο απλός αναγνώστης λαμβάνει το δώρο της ευχαρίστησης που προκύπτει  μέσω της ανά-γνώσης.

Θέλεις να μας πεις δυο λόγια για την Ομάδα Από Ποίηση;
Στην Ομάδα Από Ποίηση συμμετέχω ως μέλος από το δεύτερο βιβλίο, το οποίο φέρει τον τίτλο Υπέρ Ονειρίας και εκδόθηκε το 2012. Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, «για μας η Ομάδα είναι ένας δυναμικός και δημιουργικός τόπος συνάντησης ποιητών που θέλουν να αλληλεπιδράσουν και να δουλέψουν μαζί». Επί του παρόντος, βρισκόμαστε σε φάση αναδιοργάνωσης. Είμαι σίγουρη πως  θα εξελιχθεί όμορφα και δημιουργικά!

Έρωτας και αγάπη. Τι είναι αυτό που κάνει δύσκολο το πέρασμα του χρόνου από πάνω τους;
Ο Έρωτας και η Αγάπη ανήκουν στο Άφθαρτο και Αιώνιο. Δεν περνάει ο χρόνος από πάνω τους, απεναντίας, ο Έρωτας και η Αγάπη βαδίζουν χέρι-χέρι στο μονοπάτι του Απείρου.

Ποια η σχέση σου με τα όνειρα;
Τα όνειρα με καθοδηγούν και μου αποκαλύπτουν πτυχές του Εαυτού μου.

Πόσο ελεύθερη νιώθεις;
Πολύ.

Ποια ανθρώπινη αρετή θεωρείς την πιο σημαντική;
Όλες οι αρετές που χαρακτηρίζουν έναν άνθρωπο προϋποθέτουν να είναι κανείς ειλικρινής με τον εαυτό του.

Παρελθόν-παρόν-μέλλον. Τι σε εμπνέει περισσότερο;
Όλα, γιατί συμβαίνουν ταυτόχρονα.

Πώς κρίνεις τη σύγχρονη κοινωνική και λογοτεχνική πραγματικότητα;
Την παρατηρώ χωρίς να την κρίνω. Την αξιοποιώ ως μέσο προσέγγισης του κοινωνικού και λογοτεχνικού μου περιβάλλοντος, καθώς και ως μέσο γνωριμίας με άγνωστες πτυχές του εαυτού μου. Είναι, άλλωστε, ο καθρέφτης μας.

Υπάρχουν σύγχρονοι λογοτέχνες που θαυμάζεις;
Ασφαλώς και υπάρχουν, και έχω την τιμή να είναι φίλοι μου! Η Αγγέλα Γαβρίλη ιδιαιτέρως, που, εκτός από το έργο της, θαυμάζω και την προσωπικότητά της.

Ποια είναι τα μελλοντικά σχέδια σου; Αναμένεται να εκδώσεις κάποιο επόμενο βιβλίο;
Η αλήθεια είναι πως πράγματι, γράφω νέα ποιήματα. Η νέα μου ποιητική συλλογή φέρει τον τίτλο Αnima και θα κυκλοφορήσει μες στο 2014 από τις εκδόσεις Vakxikon.gr. Με τις ίδιες εκδόσεις ετοιμάζουμε και ένα μεταφραστικό βιβλίο, που θα κυκλοφορήσει τον επόμενο χρόνο.

Τέλος, θα ήθελα να σε ευχαριστήσω πολύ για τη διαδικτυακή συνομιλία μας, να ευχηθώ καλή επιτυχία σε ό,τι κάνεις και να σου ζητήσω να κάνεις μια ευχή!
Εγώ σε ευχαριστώ! Εύχομαι να ανοίξουν οι καρδιές των ανθρώπων και να αφεθούν όλοι στη ζεστασιά της Αγάπης. Είναι, άλλωστε, η μόνη δύναμη που είναι ικανή να αλλάξει τον κόσμο!

*Αναδημοσίευση από το http://www.vakxikon.gr/content/view/1892/604/lang,el/

Έργο του Pablo Picasso

1

ευρηματικές
επισκιάσεις φωτός
στο υπερπέραν

2

χαράζεις αδρά
τους φωταγωγούς
του κορμιού σου

3

ανεπαίσθητες
πάνω σου κρεμάμενες
ηλιαχτίδες

4

τόσες ηδονές
εκρύγνηνται μέσα σου
αναρίθμητες

Kate Larsen

In the wake of this week’s Federal Budget, the Writers Vic team have been sifting through the press and paperwork to get a sense of the impact it may have on our nation’s writers and literary organisations.

Arts funding

The immediate effects of Budget 2014 are most likely to be felt through the $28.2million cuts scheduled for the Australia Council for the Arts.

As the country’s peak arts funder, the Australia Council makes annual grants of around $200million to artists and companies (including writers, publishers and organisations like Writers Victoria), of which it will need to trim around $7million of ‘uncommitted funding’ each year.

“The emphasis in the wording is on ‘uncommitted’,” said the University of Melbourne’s Jo Caust on The Conversation website. “It means the cuts will affect mostly individual artists and smaller arts organisations that are not presently on triennial or annual funding agreements.”

“The choices left for the Australia Council are to make cuts within its own organisation; to cut individual and project grants which will affect small to medium arts; or do both,” wrote Raymond Gill for Crikey.

Continue reading →

Ψίθυροι
“Τι ζητώ εδώ; Με τόση αγωνία, τί , στο καλό , ψάχνω;
Προς τα πού πηγαίνω; Γαμώτο μου, άλλη μια φορά”
Όλα θολά
Όλα δειλά
Ζωές κρυμμένες πίσω από επίμονα δάχτυλα
Τσαλακωμένα με μανία όνειρα
κείτονται στον κάδο σκουπιδιών μου
Απεγνωσμένες σιωπές…
Το κλείσιμο του διακόπτη στο δωμάτιο
για να μείνεις μόνος στο σκοτάδι
γιατί ίσως έτσι να ναι καλύτερα
λυτρωτική ελευθερία, να μη βλέπεις τίποτα, να μη θυμάσαι
– Πάντα θα βρίσκω καταφύγιο στο σκοτάδι –
Χαμένες μελωδίες στο αχανές μυαλό μου
Όλα θολά
Όλα δειλά
Το ρολόι, κολλημένο στον τοίχο, ο χειρότερος εχθρός μου
Το σκυλί που γεύεται τις πρώτες σταγόνες καλοκαιρινού ήλιου
ο καλύτερος μου φίλος.
Είμαι το παιδί που ακούει μουσική απ’το χτύπημα των χεριών του
στα κάγκελα του σχολείου
είμαι το παιδί που ανοίγει την κουρτίνα στην τάξη, να αφήσω τον ήλιο να δώσει
λίγο απ’το φως του στη σκέψη μας.
Το αεράκι μπερδεύει τις σελίδες του βιβλίου μου, τις σκέψεις μου
οι πολυκατοικίες μου κρύβουν το ηλιοβασίλεμα.
Ψάχνοντας διαρκώς μια αχτίδα
είμαι εγώ και τίποτα άλλο,
ξερό και διάφανο: εγώ
εγώ που τα βλέπω όλα θολά, όλα δειλά
εγώ που ξέρω…
ότι η μέρα που θα δούμε το ηλιοβασίλεμα δεν αργεί
και θα μαστε εσύ και ‘γω, που θα το δούμε πρώτοι.

*Το ποίημα και η εικόνα της ανάρτησης αναδημοσιεύονται από το ιστολόγιο wirdicious στη διεύθυνση http://wirdicious.wordpress.com

Όταν ο κόσμος μετατράπηκε στον κόσμο
το φως έλαμπε σαν από συνήθεια
πάνω από ένα ρολόι αδιάφορο,
ο αέρας ήταν γεμάτος ξεκινήματα
και χίλιες φορές σε χίλιες διαφορετικές οδούς
κάποιος παραπατούσε σε μια πέτρα
κι αυτή η πέτρα του άνοιγε τα μάτια˙
ήταν η ευκαιρία που όλοι περιμέναμε
για να πάρουμε τις ίδιες αποφάσεις,
να φιλήσουμε εκ νέου το ίδιο έδαφος,
να πούμε τα αντίο της ημέρας πριν του χθες˙
και το πρόσωπο αγαπημένο και συνηθισμένο
που προσποιούταν ν’ ακούει
ή προσέφερε ένα χέρι αφηρημένο
διαχωρίστηκε ξανά πολύ νωρίς.
Πίσω από τα παράθυρα το ημίφως μεγάλωνε,
ένας γλάρος τα σκουπίδια σκάλιζε
και τα παιδιά έπαιζαν σχεδόν στα τυφλά
αδιαφορώντας για τις κραυγές των μητέρων τους.
Ήταν μια οποιαδήποτε μέρα κάτω από τον ουρανό,
με το θόρυβο του βάθους της στις φλέβες μας
και την αιθάλη της νύχτας να εξαλείφει εγγύτητες.
Όποιος φύλαξε ένα νόμισμα στην τσέπη του,
δεν έγινε πιο πλούσιος το πρωί.
Τίποτε δεν συνέβη που να μπορεί να ενθυμηθεί κανείς,
κανένας από εμάς δεν συνειδητοποίησε
πότε ο κόσμος μετατράπηκε στον κόσμο.

(2009)

*Από την Ανθολογία Σύγχρονης Ισοανικής Ποίησης από τις Εκδόσεις Βακχικόν, σε μετάραση και επιμέλεια Άτης Σολέρτη. Ο ποιητής διατηρεί το ιστολόγιο http://jordidoce.blogspot.com/