Dan Georgakas (1938-2021), Pinball Purgatorio

I stand taut
by the flipper buttons
of the pinball machine
as the metal comet
carouses in an electronic universe.
My ego is lured by illusions
of perpetual play.
Amid the clamor
of bells, buzzers, and lights
hope rebounds foolishly
from bumper guard
to bumper guard.
Flippers hurl
and rehurl
that hope into what seems perpetual play,
yet, in the end, I know
the glittering steel must finally elude
the straining fingers
of my schizoid soul.

Μένω τεντωμένος
δίπλα στα κουμπιά των πτερυγίων
του φλίπερ
καθώς ο μεταλλικός κομήτης
γλεντά σε ένα ηλεκτρονικό σύμπαν.
Το εγώ μου παρασύρεται από ψευδαισθήσεις
ατέρμονου παιχνιδιού.
Μέσα στη φασαρία
των κουδουνιών, των βομβητών και των φώτων
η ελπίδα αναπηδά ανόητα
από προστατευτικό
σε προστατευτικό.
Τα φλίπερ εκτοξεύουν
και ξαναεκτοξεύουν
αυτή την ελπίδα σε αυτό που μοιάζει με ατέρμονο παιχνίδι,
ωστόσο, τελικά, ξέρω
ότι ο αστραφτερός χάλυβας πρέπει τελικά να ξεφύγει
από τα τεντωμένα δάχτυλα
της σχιζοειδούς ψυχής μου.

*Από το “Pomegranate Seeds – An Anthology of Greek-American Poetry”, Somerset Hall Press, 2008 (editor: dean Kostos).

**Απόδοση: Δημήτρης Τρωαδίτης

Leave a Reply