Bildungsgesicht

Ο βίος μου ερήμην κι εν ριπή, εν τη ρύμη
λίρες που το σόι φύλαξε στην άκρη
Έπινα το νερό απ’ τη Στύγα
και καθώς έσκυβα, έπεφταν μέσα
Είδα το πρόσωπό μου, και με είδα.

Καθώς όλα είχαν συμβεί
δεν έμενε παρά να μου φέρονται ωραία τώρα
δεν είχα κατανοήσει
Μπορούν να συμβούν όλα και μετά να συμβούν κι άλλα όλα.

Τώρα γνωρίζω, δεν πρόκειται για Ροβινσωνιάδα·
είναι bildungsroman, είναι παρόραμα, προσκυνητάρι.

Μα — να                                φοβάμαι τους ανθρώπους,
κι όσο το κάνω να
νιώθω έξυπνος;

Φίλεψέ με· θα φάω και θα φύγω.

Θέλω να προλάβω μια σταύρωση που ’χει απόψε
Πρώτη φορά την κάνουν βράδυ.

*

Μαιζώνος

Φαιδρός Φαίδρος
κακός μαθητής,
δηλαδή ντροπαλός
δηλαδή δικασμένος
κρίνω μόνο τις ζημίες που γεννώ —
ανυποχώρητα εκτρωματικός
Κι εντούτοις
έτσι μαθαίνω να βιώ
πότε πεθαμένος όποτε παθημένος

Υπέθεσε ότι μια μέρα η σκιά σου γινόταν ανάπηρη πολέμου,
και το σχήμα της σκόνταφτε μονίμως πάνω σου·
τι κάνεις;

Συμβαίνει σε πολλούς
Στην Πλατεία Βάθης —
παλινωδούν σαν τον Στησίχορο
paenitens πένιτες
λένε:
“είμαι επαγγελματίας.
στα όνειρά μου δεν ανοιγοκλείνω ποτέ τα φτερά
κατά τη διάρκεια της πτήσης·”

Προσδοκώ ένα “αμήν”,
Και ζωή του μέλλοντος…

*

Στον κόσμο

Εγώ… ένας κόσμος από άτομα, ένα άτομο στον κόσμο
Ρίτσαρντ Φάινμαν

Ι. Άσχημα νέα
σπάω το κεφάλι μου
πού πήγαν όλοι;

ΙΙ. Σάπια φρούτα σε
πίνακες και ψυγεία
εκδορές πάλι

ΙΙΙ. Από ποια θέση
ξεκίνησα και πού να
μείνω όρθιος;

ΙV. Μια μόνο μέρα
μαζί σου μου αρκεί πια
να αιωρούμαι

V. Μάθε να χορεύεις
γρήγορα, να, έρχονται
οι ελέφαντες…

*Αναδημοσίευση από εδώ: https://fteraxinasmag.wordpress.com/2026/10/09/3-ποιήματα-νίκος-δασκαλόπουλος/