[…]
Πράγματι, δεν υπάρχει τίποτα εδώ γύρω,
τίποτ’ άλλο πέρα απ’ ό,τι είναι αναγκαίο:
η γη, ο ουρανός και το σώμα ενός ανθρώπου.
Όσο τρελός, αβυσσαλέος ή αιθέριος
κι αν είναι ο σκοτεινός ορίζοντας,
η γραμμή του είναι ΜΙΑ:
κι οποιοδήποτε σημείο του
είναι όμοιο με ένα άλλο σημείο.
Η σκοτεινή έρημος, που μοιάζει να φλέγεται
όλη αυτή η ζαχαρένια σκληρότητά της,
κι ο Θόλος τ’ ουρανού, ο αθεράπευτα γαλάζιος,
αλλάζουν πάντα κι όμως μένουν πάντα ίδιοι.
Έχει καλώς. Και τι να πω για μένα;
Για μένα, που είμαι εκεί που ήμουν,
και ήμουν εκεί που είμαι,
ανδρείκελο ενός πραγματικού προσώπου
που το έστειλαν στην έρημο για να την περπατήσει;
ΕΙΜΑΙ ΟΛΟΣ ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΩ Ν’ ΑΠΑΝΤΗΣΩ.

*Από τον τόμο “ΑΝΑΓΑΠΗΤΟΣ ΕΓΩ”, εκδ. 24γράμματα, 2025
**Μετάφραση – Εισαγωγή: Ευαγγελία Πολύμου