ΠΕΡΙ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑΣ

Θλιβερό να νιώθω την ανάσα των δαιμόνων,
κατά φαντασίαν έκπτωτων ανθρώπων σε κάθε βήμα
που δημιουργώ, σε κάθε σκέψη που ενώ, σε κάθε
συναίσθημα που συνεργώ

μην με κοιτάς!
μαδημένη αν έχει πούπουλα
απολεπισμένη αν έχει λέπια
συντετριμένη αν έχει μάζα

Έκλαμψη, ζω στο ξέφωτο μιας έκλαμψης,
μην ανησυχείς δεν φεύγω
Παρατηρήτρια, θεατής της έκρηξης, εντός μυαλού,
εντός ζωής, ανήσυχη μην φεύγεις
Φοβάμαι την βέβαιη αβεβαιότητα
Πού; Προς τα πού;
Σ’ ένα σύστημα απείρων τετραδιάστατων υποχώρων
ακροβατούμε με καθοδήγηση και
κριτήριο την πείρα
Ένα σπάνιο είδος χαράς και ενθουσιασμού
εκείνων των εξαφανισμένων, στα μάτια μου, θαρραλέα
φοβισμένων ονειροπόλων…
…που μαθαίνουν την τέχνη της συμπαραστάσεως
Αρχιτεχνίτες τέχνης, αυτό προσμένω

*

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

Ας χτίσουμε με κοινή δράση από πινέλα
Synthesizers, φωνή
Όσο πολλαπλασιαζόμαστε
νιώθω πως εξαλείφεται η άγνοια
με τρομάζει λιγότερο η αμφιβολία, και
αντέχω την κατάρρευση
Δεν σας το κρύβω, έχω παραιτηθεί
από την δημιουργική γραφή
Δεν είμαι φωτογραφική μηχανή
ούτε τεχνητή νοημοσύνη
Μια αθώα φτωχομεσαία μικροαστή που παλεύει
για να γεννηθεί ένα κίνημα ανώτερο
ταξικά πραγματικά ενωμένο
από νόμους που ανέτρεψε
από σωματεία που γέμισαν πρώην απολιτίκ
για να μην νιώθεις μοναξιά
κοιτώντας κατάματα το μη ορατό σύμπαν
Άλλωστε ό,τι δεν ξέρω το ξέρεις εσύ
Η εμμονή της γνώσης δεν με στοιχειώνει πια
χάρη σε εσάς
το γρανάζι μου πήρε νέα μορφή

*Από τη συλλογή “Εγκυκλοπαίδεια διαστημικού προσανατολισμού”, εκδ, θράκα, 2023.