ΜΕΘΟΔΟΣ

βάζω
μια λέξη μόνο
στον πρώτο στίχο
κρατώ έπειτα το σχήμα
πρώτα αυξάνεται το μήκος
έπειτα μικραίνει ξανά
μικραίνει κι άλλο
σε μια λέξη
φορές

έτσι
βρίσκουν οι λέξεις
τη θέση τους
στο ποίημα

όλα
δένουν σαν σιρόπι
ο ναρκισσιμσός η επανάσταση
ο έρως η ισότης ο φρέ
σκος αέρας
όλα

τσιρτσιρίζουν
στην αφρική της ασυνέχειας
μαρτυρικών ψηφιο
ποιήσεων

ο θάνατος
κηρύσσεται μέγας ευεργέτης
χτίζει καινούρι α δικα
στήρια ονοματίζει
δρόμους

πλέει
σε πελάγη ευτυχίας
κοιμάται κι ονειρεύεται
τον θάνατε
του

ΤΑ ΒΟΥΝΑ

ο μύθος
των μετανθρώπων
τεντώθηκε αγουροξυπνημένος
η άσφαλτος επέβλεπε την εσωτερίκ
ευση του φαιόχρωμου κοκτέιλ
των πληροφοριών

έγραφα
ένα ποίημα
πάλι

οι μέρες
θα γεννιούνται κι αν πεθάνουμε και
μείνει χρόνια το τασάκι καθαρό
κι αννέγιχτη σκουριάσει
η πένσα των μετα
ρρυθμίσεων

η πολι
ορκία κοκορεύεται
ότι σε κατατρόπωσε μα εσύ
προσμένεις πάντα να τελειώσω
το ποίημα μιλώ
ντας σου

*Για περισσότερα: https://mhnymal.blogspot.com