Η βροχή κατέβασε κάμποσα
από τα σκουπίδια χαμηλότερα.

Οι μύγες βουίζουν γύρω μου.

Ένα μυρμήγκι ξεκίνησε πάλι
να σέρνει τον κόσμο ξωπίσω του.

Κάθομαι στο καρεκλάκι
και κοιτώ την πόλη από κάτω.

Δεν περιμένω πια.

Απλά νιώθω το στήθος μου
να ανεβοκατεβαίνει
και τον αέρα μέσα στα φύλλα
να προσπαθεί να μου εξηγήσει γιατί.

Αγία Μαρίνα, Αύγουστος, 2026

*Σχετικός σύνδεσμος: https://enaetsi.wordpress.com/2026/08/17/9552/#like-9552