ΠΟΛΕΙΣ

Πόλεις που καταλαμβάνουν όλους τους χώρους:
πρώτα οριοθετώντας τη γη με έριδες,
έπειτα σκάβοντας και ξεχορταριάζοντας οικόπεδα,
και τελικά αρπάζοντας τον ουρανό όταν πια η γη έχει κλαπεί.

Πόλεις που καταλαμβάνουν αέρα και χώρο.
Πόσο λίγη ανάσα για τον καθένα,
ακόμα κι αν κάθε τόσο, σε κλειστά σπίτια και δωμάτια,
γραπωθεί απ’ το κυβικό μπαλόνι αναπνοής που διαθέτει.

Χώροι που οφείλει να ελευθερώσει η δημιουργία,
και ας σκάσουν έτσι όλα τα μπαλόνια,
για να επιστρέψει καθετί στο δικό του όνομα
και να επαναφέρει την ύπαρξη του στη θέση της και για κάποιον.

*

ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ

Και βέβαια το ανέφικτο είναι άπειρο
και απεριόριστο
και συντριπτικό
ζήτημα ζωής και θανάτου.

Ίσως γι’ αυτό, σ’ όσους πάσχουν από κάποια
καρδιοπάθεια, σταματούν για ένα κλάσμα του
δευτερολέπτου την καρδιά, για να τους ξαναζωντανέψουν
αμέσως μετά.

*Από τη συλλογή “Γεμίζατε τον κόσμο”, δίγλωσση έκδοση, εκδ. ΣΑΙΞΠΗΡΙΚόΝ, 2025.
Μετάφραση: Ιφιγένεια Ντούμη.