έρχεσαι με τον ήλιο
το πρωί
σαν αντανάκλαση στο
τζάμι
που ανοίγουμε
να μπει η θάλασσα
ή μάλλον αυτό που βλέπουμε
να αιωρείται
πάνω απ’ τη θάλασσα
το τζάμι ανύπαρκτο

εσύ φωλιάζεις
στον ύπνο μου

*

τόσα πολλά ήθελα να σου πω
το μεσημέρι σβήνει αργά

τίποτα ιδιαίτερο
κι ύστερα είπες να συναντηθούμε
με τον Πέτρο, τον Τάκη, τον Κρίτωνα
μα δεν είχαμε τίποτα ιδιαίτερο να πούμε
όλα ξαναρχίζουν την αυγή
με ηρεμία
λίγο κρύο
λίγο Τρακ
τη γεύση της στέρησης του καφέ
τη φευγαλέα ματιά

από εδώ ξεκίνησα
-τίποτα δεν διακρίνω καθαρά

γέρνει με σύνεση το ηλιοβασίλεμα

*

ΜΕΤΕΙΚΑΣΜΑ

χρώμα αγάπης
αμβλύ

παράδεισος
έστεφε

φλοίσβος
αν αιρούμενος

πανωδία

ομόηχο

τραγούδι

ολοκάθισμα

λυσίκομος
κόρη

λύσσαξε ο σταχτολαίμης
στα λευκά

νύφη της νύχτας
ανύμφευτε

παλίμψηστο
φεγγάρι

ασπαλάθων
λειτουργία

ανεμώνης
σκύβαλα

τι αξία έχει

το μεταίσθιημα;

*Από τη συλλογή “Μετείκασμα”, εκδ. θράκα, 2024.