Abajo
al final del acantilado
hay una mujer
con cabeza de piedra
perlo largo enredado el el agua
la luna llena
ahoga su llanto
la luz del sol
dibuja sus rasgos
la espuma
la espuma
esconde
el resto
de su cuerpo
Η πέτρα
Κάτω
στο τέλος του γκρεμού
υπάρχει μια γυναίκα
με κεφάλι από πέτρα
και μακριά μαλλιά μπερδεμένα στο νερό
η πανσέληνος
πνίγει το κλάμα της
το φως του ήλιου
σχεδιάζει τα χαρακτηριστικά της
ο αφρός
ο αφρός
κρύβει
το υπόλοιπο
του σώματός της
