Πετώντας

Η αχλή αιωρείται πάνω από την πόλη
σαν το σκυφτό κεφάλι της Παρθένου
σε μια νωπογραφία σε μέρος μακρινό.

Δορυφορικά πιάτα μιλούν σε
αγγέλους
προσπαθώντας να καθορίσουν τον αυριανό καιρό:
καθαρός, ασφαλής, σημαντικός
σαν ένα ημερολογιο με
κόκκινες ημερομηνίες

Όταν όμως η νύχτα συναντά
τις σκιές στον τοίχο,
θα συρθείς κρυφά προς τα κλαριά
σαν σπάνιο πτηνό
από την άλλη πλευρά ενός χαρτονομίσματος.

*

Ήταν άνοιξη

Ήταν άνοιξη όταν ο εισβολέας
έκαψε τους τίτλους της γης όπου κυνηγούσαμε πουλιά,
πολύχρωμα όνομα, πεταλούδες
που απαντώνται μόνο σε παλαιά εγχειρίδια βιολογίας.

Πολλά πράγματα άλλαξαν τον κόσμο
από τότε, ο κόσμος άλλαξε πολλά μέσα μας.

*

Είδα όνειρα

Είδα όνειρα που κανένας δεν θυμάται
και ανθρώπους που θρηνούσαν σε λάθος μνήματα.
Είδα αγκαλιές σε ένα αεροπλάνο που έπεφτε
και δρόμους με αρτηρίες ανοιχτές.
Είδα ηφαίστεια που κοιμήθηκαν περισσότερο
από τις ρίζες του οικογενειακού δέντρου
κι ένα παιδί που δεν φοβάται τη βροχή.
Μόνο εμένα δεν είδε κανείς,
μόνο εμένα δεν είδε κανείς.

*Από το βιβλίο “Απομεινάρια μιας άλλης εποχής”. Μετάφραση: Ελευθερία Τσίτσα. Εκδόσεις θράκα, 2024.