Σε έναν παλιό ποιητή του Περού

Γιατί γνωριστήκαμε το σούρουπο
κάτω απ’ τη σκιά του σιδηροδρομικού σταθμού

κάτω απ’ το ρολόι του
Ενώ η σκιά μου βρισκόταν σε επίσκεψη στη Λίμα
Και το φάντασμα σου πέθαινε στη Λίμα
κεφάλι γέρικο που χρειάζονταν ένα ξύρισμα
Και το νεανικό μου μούσι που ξεπετιόνταν
θαυμαστό σα νεκρό μαλλί
στις αμμουδιές της Σαγκάης
Γιατί λαθεμένα σκέφτηκα ότι ήσουν μελαγχολικός
Χαιρετίζοντας τα πόδια σου των 60 χρόνων
που μύριζαν θάνατο
από αποσυνθεμένες αράχνες
και σεις χαιρετήσατε τα μάτια μου
με τη γλυκερή σας φωνή
Σκεφτόμενος λαθεμένα ότι εγώ ήμουν πολύ ευφυής
όντας μόνο ένας νέος
(το ροκ εντ ρολ μου είναι η κίνηση ενός αγγέλου
που υπερίπταται πάνω από μια μοντέρνα πόλη)
(το σκοτεινό σου σύρσυμο είναι η κίνηση
ενός σεραφείμ που έχασε
τα φτερά του)
Σε φιλώ στο χοντρό κωλωμέρι σου (γι’ άλλη μια φορά αύριο)
κάτω απ’ το υπέροχο ρολόι του Ντεσαγουαρδέρος)
Πριν να πεθάνω σε ένα αεροπορικό δυστύχημα
στη Βόρεια Αμερική (κάποια χρόνια πίσω)
κι εσείς από μια καρδιακή προσβολή σε ένα
ασήμαντο δρόμο του Αμερικάνικου Νότου
(Και οι δυο περικυκλωμένοι από κραυγάζοντες κουμουνιστές που έχουν λουλούδια
στον κώλο τους)
–εσείς πολύ πριν από μένα–
η μια νύχτα σε ένα δωμάτιο
σε ένα παλιό ξενοδοχείο του κόσμου
κοιτάζοντας μια μαύρη πόρτα
…κυκλωμένος από κομμάτια από χαρτιά

ΠΕΘΑΝΑ ΔΟΞΑΣΜΕΝΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ ΣΟΥ

Γέροντας, προφητεύω Ανταμοιβή
Más vasta από τις άμμους του Πατσακαμάκ
Πιο λαμπρή από μια μάσκα από χρυσάφι σφυρηλατημένο
πιο γλυκιά από τη χαρά του στρατού όταν κουτσαίνει γυμνός μες στο πεδίο της μάχης
Πιο γρήγορη από ένα χρόνο που κύλησε ανάμεσα
στη παλιά νύχτα της Nasca3 και τη νέα Λίμα του απόβραδου
Πιο παράξενη από τη δική μας συνάντηση κοντά στο Προεδρικό Παλάτι σε ένα παλιό καφέ φαντάσματα μιας παλιάς ψευδαίσθησης, φαντάσματα ενός αδιάφορου έρωτα–

Η ΕΚΤΥΦΛΩΤΙΚΗ ΔΙΑΝΟΙΑ

Μετανάστευση του θανάτου
Για να κάνει ένα σινιάλο ζωής ξανά για σας
Άγρια και όμορφη σαν ένα τρακάρισμα αυτοκινήτων στη Πλατεία των Αρμάτων Ορκίζομαι ότι είδα εκείνο το Φως
Δε θα πάψω να φιλώ το απαίσιο κωλωμέρι σου όταν το φέρετρο σου θα ναι σφαλιστό Κι οι άνθρωποι πονεμένοι θα επιστρέψουν
στο παλιό και καταπτοημένο τους Όνειρο.
Κι εσύ θα ξυπνήσεις μέσα στο Μάτι του Δικτάτορα το Σύμπαντος.
Ένα ακόμα ηλίθιο θαύμα! Θα ξαναλαθέψω !
Η αδιαφορία σου! Ο ενθουσιασμός μου! Επιμένω ! Εσύ βήξε!
Χαμένος μέσα στο κύμα από Χρυσάφι που ρέει μέσα απ’ τον Κόσμο.
Κουράστηκα πια να επιμένω! Γεια σου,
Πάω στη Κουπούλπα όπου θα έχω Οράματα.
Τα σονέτα σου καθαρά! Θέλω να διαβάσω ένα βιβλίο σου πιο βρώμικο
με μυστικά ορνιθοσκαλίσματα,
η Ελπίδα σου,
μέσα στην πιο αισχρή της μεγαλοπρέπεια. Θεέ μου!

19 του Μάη του 1960

*Μετάφραση :Στέλιος Καραγιάννης. Σχετικός σύνδεσμος: https://hecatepoesia.wordpress.com/wp-content/uploads/2021/02/allen-ginsberg.pdf

*Διαβάστε το ¨Ουρλιαχτό” εδώ: https://tokoskino.me/2026/04/06/allen-ginsberg-ουρλιαχτό/