Ντίνος Σιώτης (Dinos Siotis), Τρία ποιήματα

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Βαθιά μέσα στα μάτια των παιδιών του
Ισραήλ και της Παλαιστίνης φωλιάζει
η αθωότητα, ακόμη πιο βαθιά φωλιάζει
η απορία για τα ερείπια που βλέπουν, το
μίσος των ενήλικων, το αίμα να τρέχει
στους δρόμους κατακόκκινο κι αχνιστό.

*

ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΞΑΦΝΙΚΑ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ

Θα έρθουν ξαφνικά ένα βράδυ στα κιμπούτς και
στη Λωρίδα της Γάζας, θα φέρουν εργάτες στους
βάλτους να τους αποξηράνουν, θα έρθουν άρματα
στα κατεχόμενα να κατακτήσουν νέα εδάφη, αλλά θα
έρθουν και στα νησιά του Αιγαίου να επεκτείνουν τη
γαλάζια τους πατρίδα, θα έρθουν ξαφνικά ένα βράδυ
να σας κόψουν το ρεύμα να μη μπορείτε να έχετε
Ίντερνετ, θα έρθουν την ώρα που θα ετοιμάζεστε
για ύπνο να ονειρευτείτε καινούριους εφιάλτες.

*

ΜΕΤΑ

Μετά τον πόλεμο οι Παλαιστίνιοι στη
Γάζα να μεταφερθούν σε άλλες χώρες,
οι Αμερικανοί σε άλλη ήπειρο, της Γης
ο πληθυσμός σε άλλον γαλαξία, να πάει
πιο ψηλά το διάστημα, να τα αναλάβει
όλα η Τεχνητή Νοημοσύνη, τίποτα να
να μη σημαίνουν τα συναισθήματα, να μην
υπάρχει άλλο κοπανιστός αέρας και η
στρατόσφαιρα να στρατιωτικοποιηθεί.

*Από τη συλλογή ”Με τα μάτια στη Γάζα. Ανταποκρίσεις από έναν τόπο μαρτυρίου”, Εκδόσεις Πόλις.

Leave a comment