Lawrence Ferlinghetti, Δύο ποιήματα

Λευκός ίππος

Βάλτε το κρασί ξανά στο μπουκάλι
Προτού το κρυστάλλινο ποτήρι σπάσει
Τέλειωσε το πάρτυ
Αντίο
Ένα νέο “πάρτυ” ήρθε στα πράματα
Μια νέα φάρα ανθρώπων
όπως είχε πει ο Χένρυ Μίλλερ
πριν πολύ καιρό
Μια φάρα βαρβάρων
που δεν μπήκαν από τις πύλες
αλλά εκεί μέσα είχαν μεγαλώσει
Άλλαξαν το Λευκό Οίκο
σε Λευκό Ίππο
το Δούρειο Ίππο τους
γεμάτον από “μη στρατιωτικούς” στρατιώτες
με όπλα χοντρής” καταστροφής:
ένα ολοκαίνουργιο όνομα για τα μυαλά τους
ή για κάτι που θα μπορούσε να διαγνωσθεί ως
οι παθολογικές προσωπικότητές τους –
Αυτές οι υψηλές “διάνοιες”
του εικοστού-πρώτου αιώνα
και ο Σχεδιασμός τους για τον Καινούργιον Αιώνα

Και άκουσα τον Σοφολογιώτατον Αστρονόμο
να διηγείται το παραμύθι των άστρων
όπου οι αστερισμοί συνομωτούσαν
για το φόνο όλων μας
-σκέτη Ύβρις-
και λόγω “Εδαφικής Αναγκαιότητας”*
επειδή εμείς είμαστε αντίθετοι
στην ολοκληρωτική παγκόσμια κυριαρχία τους
Και προσλάβαν αυτά τα γήινα όντα
μέσα σε Λευκό Ίππο
να ενεργήσουν χωρίς “προκειμένου” και, για λογαριασμό τους!

*Εδαφική Αναγκαιότητα. Σύνθημα που χρησιμοποίησαν πολιτικοί ηγέτες της Αμερικής, για να δικαιολογήσουν τους εκάστοτε πολέμους που έχουν κηρύξει.

*

Δράκου δόντια

Ένας ακέφαλος άντρας έτρεχε
κάτω στο δρόμο
Κουβαλούσε το δικό του κεφάλι
στα χέρια του
Μια γυναίκα έτρεχε πίσω του
Κρατούσε την καρδιά του
στα δικά της χέρια
Οι βόμβες συνέχιζαν να πέφτουν
σπέρνοντας το μίσος
Και συνέχιζε του τρεχαλητό
κάτω στους δρόμους
Όχι με τους ίδιους τους δύο ανθρώπους
μα με χιλιά/δες άλλους και ακόμα άλλα αδέλφια
Όλοι να τρέχουν
μακριά από τις βόμβες που έπεφταν
σπέρνοτας σκέτο μίσος

Και για κάθε βόμβα που έπεφτε
ξεπηδούσαν χίλιοι Μπιν Λάντεν
χίλιοι καινούργιοι τρομοκράτες

Σαν δράκου δόντια σπαρμένα
που κάνουν τους στρατιώτες να ξεπηδούν
Ο καθένας ανέμιζε και μια αλλιώτικη σημαία…

Ενώ οι “έξυπνες” βόμβες που έσπερναν το μίσος
Συνέχιζαν να πέφτουν και να πέφτουν και να πέφτουν

*Μετάφραση: Άμυ Μιμς-Σιλβδερίδη. Επιμέλεια: Δανάη Στρατηγοπούλου.

Leave a comment