Αυτό που εννοώ όταν λέω το κλειδί του μέλλοντος
είναι γραμμένο τώρα που το βλέπεις
στον αέρα της περίφημής σου όψης είναι
ένα συμβολικό κλειδί
που βρυχάται
και με μια λύκινη έκφραση
τινάζεται στο γόνατο του ωκεανού

Αρκούδι της αστραπής
σε μία μαύρη ακτή φαναριών
χαμογελά με δόντια των κοχυλιών

Αυτό που λέω όταν σου μιλάω είναι πως υπάρχει
ένα περιβόλι γύρω απ’ το κεφάλι μου
που βλασταίνει είκοσι δύο μηχανές απ΄τις οποίες
θα φτιαχτεί το εκτυφλωτικό κρύσταλλο

Διαγνωστικά κύματα τοπίων της φωτιάς
γύρω απ΄το άκεντρο νησί

Αυτό που κάνω τώρα είναι να περιεργάζομαι
από αόρατα παράθυρα
που είναι κι αυτά καιόμενα
ο άνεμος μασκαρεμένος σαν φεγγάρι
εκατόν ογδόντα γράμματα εξατμίζονται και
γίνονται δάσος οφθαλμικών οργάνων

Για να διαβάσω την πράσινη φωτιά των τεμπέλικων γραμμάτων
τη μεταφορά της μεταφοράς στ’ αλήθεια
τ’ αρχαίο απόκρυφο ρίχνεται πέρα σ’ ένα κράνος
βλέποντας το βουνό
να γυρίζει να με κοιτάζει
ανεμίζοντας πέτρες επάνω απ’ ένα χωράφι κοιμισμένων ματιών

Οβελίσκος το ξημέρωμα
οβελίσκος το τραχύ ξημέρωμα
το πράσινο καλαμπόκι φτιάχνει μια λευκή πεταλούδα
μέσα στον οβελίσκο ταξιδεύοντας τη νύχτα
μαγνητικά φύλλα των δακτύλων της αυγής

Εκείνο που γράφτηκε στον οβελίσκο
στις κοιλότητες του μισοφοριού τ’ ανέμου
κρύβεται και φανερώνεται
στην ανώτατη αρχή του τυρκουάζ
εμποδίζοντας απίθανες θαυμαστές πόλεις
να φανούν
μες στους δρόμους του τυρκουάζ ήλιου.

*Μετάφραση: Γιάννης Λειβαδάς. Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Οδός Πανός”.