Denise Levertov, Δύο ποιήματα

Ακολουθώντας τα ίχνη

Ανάμεσα στις αγγαρείες –
καθαρίζοντας φράουλες,
απαντώντας σε γράμματα –
ή ανάμεσα σε ποιήματα,

επιστρέφω στον καθρέφτη
να ‘δω αν είμαι ‘κει.

*

Η παραχώρηση

Θέλω να σου δώσω
κάτι δικό μου

λίγες λέξις σ’ ΄να χαρτί – σαν
να σου ‘λεγα. “Να λίγες μπλε χάντρες”

ή “ορίστε ένα λαμπρό κόκκινο φύλλο
που βρήκα στο πεζοδρόμιο” (γιατί

να βρω σημαίνει να επιλέξω, και η
επιλογή έγινε) μα είναι δύσκολο:

ως τώρα βρήκα μονάχα
μια ευχή να σου δώσω. Ή

λέξεις όμοιες με παλιότερες; Φτηνές
και άψυχες; Ή πάλι τιποτένιες:
Πάρε

τούτη καλύτερα, μια πιθανή
υπόσχεση: αν

ποτέ γράψω
ένα ποίημα με μια ορισμένη διάθεση

(επίμονη, τρυφερή, ακαθόριστη,
θλιμμένη, ξεπεσμένη)

Θα σου το δώσω.

*Μετάφραση: Γιάννης Λειβαδάς.

Leave a comment