Στα περασμένα πού ‘φυγαν και εκείνα που προσμένουν
Τα χρόνια τα χαμένα μας κι αυτά που περιμένουν
Μιας αναζήτησης στιγμής θα αρπάξουμε ακόμα
Σε εκείνο το χαμόγελο που βλέπουμε στο στόμα

Στα περασμένα που πενθούν τα όσα χάθηκαν αλλού
Θα διαλύσω με ένα φύσημα της σκόνης
Να σκορπίσει ο άνεμος τα βέλη του παντού

Όσα περάσαν κι όσα θε να’ ρθουν καλοδεχούμενα
μη προσπαθείς πολύ να προλάβεις τα μελλούμενα
Θα σε πιάσει στον ύπνο ο χρόνος
Το ξέρω θα νιώσεις πιο μόνος

Σαν δεις το καράβι να φεύγει
Και το περίγραμμα να χάνεται πίσω από το ταραγμένο από το πέρασμα νερό
Μέχρι να χαθεί τελείως και το νερό να σταθεί ήρεμο στην ανυπαρξία