Δεν εκφέρω ούτε καλημέρα.
Δεν γυρεύω τίποτα από κανέναν.

Τηρώ σιωπή.
Συνεννοούμαι με βλέμματα
και σιωπηλές χειρονομίες.

Οι γύρω αιωρούνται·
προσαρμόζονται στη σιωπή.

Οι λέξεις τους υποκύπτουν —
αρνητικές —
στην προσπάθεια αναγνώρισης
της άλλης — εμένα.

Γίνομαι μίγμα
των αναζητήσεών τους.

Οι ψεύτικες λέξεις
μου στερούν τη σιωπή.
Ο ήχος της:
κραδασμός,
σεισμός ψυχής.

Συγκεντρώνομαι.
Συνθλίβομαι στο εγώ.

Ανοίγω βιβλία — ένα ένα —
αναζητώντας λέξεις σιωπής,
σοφία άηχη.

Εκπαιδεύομαι στην εσωτερική στάση,
ανακαλύπτοντας
τον αμπλοκάριστο
αληθινό εαυτό.

Χάθηκε το μπλα μπλα μπλα
στην κραυγή της σιωπής.

Στριφογυρίζω σαν μύγα —
αθόρυβα —
με βαριεστημένο φτερούγισμα.

Ανατριχιάζω
στο ράπισμα των λέξεων.