Σε είδα και μαρμάρωσα η ομορφιά σου με σαΐτεψε το άρωμά σου με ζάλισε και η φωνή σου με αποτελείωσε όμως δεν ξέρω πώς τα τριάντα πέντε χρόνια σου να διαχειριστώ.
Μα αγαπητέ, όντας μαρμαρωμένος, λαβωμένος από την σαΐτα, ζαλισμένος από το άρωμα, και αποτελειωμένος από την χαριστική βολή της φωνής — δηλαδή ενθαδε κείται — πως και τι να διαχειριστείτε;
Μα αγαπητέ, όντας μαρμαρωμένος, λαβωμένος από την σαΐτα, ζαλισμένος από το άρωμα, και αποτελειωμένος από την χαριστική βολή της φωνής — δηλαδή ενθαδε κείται — πως και τι να διαχειριστείτε;