Αλήτις Τσαλαχούρη, Αδίστακτη 

Max Beckmann, Bird’s Hell (1938)

Αδίστακτη -Έξω απ’ το στριπτιζάδικο-Άγριο χάραµα-Moυ λέει πως είναι Αδίστακτη-Πως
όλα είναι χαµένα-Και δεν έχει να χάσει τίποτε-Πως η πατρίδα της σωριάστηκε στο
Παραπέτασµα-Πως σαν το εµπόρευµα την ξεπουλήσανε Άνθρωποι-Τέρατα-Αλλά αυτό το
χάραµα-Δεν µπορεί να ζήσει χωρίς εµένα-Θέλει να πάει στη θάλασσα-Να πάρει απ’ τον
κόσµο-Αέρα
-Στη διαδροµή µε το ταξί-Μιλάµε ελάχιστα-Πίνουµε απ’ την ίδια µπίρα-Κοιτάµε
τη Μητρόπολη των Θαυµάτων και της Απελπισίας-Να ξηµερώνει στα κτίρια-Στην παραλία
τρέχει σαν το παιδί-Ανάκατα-Λούζεται µε το νερό-Χορεύει µε το φουστάνι της σαν ιέρεια-
Δεν είναι πια Αδίστακτη-Η πατρίδα της δεν σωριάζεται στο Παραπέτασµα-Δεν την
ξεπουλάνε σαν το εµπόρευµα Άνθρωποι- Τέρατα-Μπορεί να ζήσει χωρίς εµένα-Για ένα
χάραµα-Στη θάλασσα-Που ζήτησε να πάρει από τον κόσµο-Αέρα–


*Από την συλλογή “Σάκος του µποξ”, Εκδόσεις Οδός Πανός, 2025.

One response to “Αλήτις Τσαλαχούρη, Αδίστακτη ”

  1. Ρομαντισμος! εντονο συναισθηματικο πεταγμα που δεν αφηνει ασυγκινητη την κριτικη συνειδηση, για ενα οικουμενικο χαραμα – χαραγμα ελευθεριας ( αρμονιας, πληροτητος ), στο οποιο το φυσικο περιβαλλον τα μεγιστα συμβαλλει.

Leave a comment