ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ

είναι μια έρημος
που τώρα περνώ
το κορμί μου
όταν πεινώ όταν διψώ
όπως το μάννα βρέχει την ψυχή μου
θάνατος δεν υπάρχει
μόνον ο χωρισμός απ΄ τη μητέρα
μετά όλα είναι ίδια
στην ψυχή ενωμένα
όπως το χώμα
τι λοιπόν βλέπω τι δακρύζω
τα μάτια μου έχει πνίξει το χώμα
οι άνθρωποι τα σπίτια τα δέντρα
συνεχίζουν το χώμα
εξέχουν δειλά τα βουνά
καθώς το χώμα απορώντας
σηκώνει τους ώμους
είναι όλα απλά
ο ήλιος μόνο περισσεύει

*

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ

έχει πέσει παντού
ένα χιόνι γαλάζιο
αγαπημένο μου λέω
και σκύβοντας
αγκαλιάζω σαν βρέφος το χιόνι
πού είμαι συνέχεια ρωτώ
πού άραγε έχω ξυπνήσει;
το κρύο μόνο με ακούει
και απαντά με το κορμί μου
τι συμβαίνει;
τι άραγε μου συμβαίνει;
κάθε στιγμή
σαν να έχω βγει από όνειρο
μα δεν ξυπνώ
αγρυπνώ προς τα μέσα

*Από τη συλλογή “Μουσική για την υποδοχή της ψυχής”, Εκδόσεις Ίνδικτος, 2024.