Πέτρες λοξές,
κι ένα φαράγγι να το διαβαίνουν
οι μνήμες σκυφτές.
Γριές με τα μαύρα μαντήλια,
με βαριές ανεμόδαρτες νύχτες στην πλάτη.
Κατηφορίζουν αργά.
Σταματούν λίγο στο Λιτόχωρο.
Συνεχίζουν.
Βράδυ θα μπουν, στην Κατερίνη, για να κλάψουν.