1
Αν καταπιούμε
Τον αστράγαλό μας
Θα βρέξει μέσα στα δεντρόφυτα
Της πρεσβείας

2
Τα ατελείωτα νεφελώματα κουρνιάζουν
στις πολυθρόνες
οι οποίες μοιάζουν με τα λάφυρα των δοντιών
μας
Τα δόντια μας μοιάζουν με περιστρεφόμενα έντερα.
Τα έντερά μας όμως δε μιλάνε.
μιλήστε λοιπόν
Τί περιμένετε;
περιμένετε στις γωνίες;
Ας είναι

3
Ο θάνατος είναι η εμμηνόπαυση των
εθνικών μας θερμοκηπίων
δώστε ρύζι
παντόφλα
κάκτους
κόπρανα
καπέλα
κιλότες που οδηγούν λιμουζίνες
ρεβίθια
κατάρτια οπλισμένα με ερημίτες
που απολαμβάνουν το
εσπευσμένο κάλλος των τελμάτων
τυφώνες
μετεωρίτες με προοπτική προσήλωσης
δίκαννα
κόκκους σμηνιτών
ψευδάργυρο
παγωτό
και
καθολική κατάργηση
του στηθόδεσμου

4
σε θερμοκρασία υπό του μηδενός
κάθε ευχή δακρύζει
και κάθε αρτοποιός βλαστημά την ώρα που γεννήθηκε μέσα στο καρβέλι

όποιος δεν έχει σπείρει καμιόνια δεν είναι επισήμως έφιππος
παρά μια διαστημική
μπαταρία μικρού βεληνεκούς

5
απλώνω τις χούφτες μου και γεύομαι την ένδεια
δεν αντιμιλώ
γιατί χρειάζομαι τη γλώσσα και τα χέρια μου.

*Από τη συλλογή “Υαλοβάμβακας”, εκδ. Ενδημίων, 2009.