δημιουργούμε όρους
mansplaining
gaslighting
χειραγώγηση
μάτσο συμπεριφορά
τραύμα
κατασκευάζουμε όρους
συμπερίληψη
ασφαλείς χώροι
κατανόηση
και κάθε φορά
που κάποιος μάς λέει
το ακούω πρώτη φορά
δεν το ήξερα
καμία άλλη δεν το ‘χει πει
η απάντηση ακούγεται
σαν το
οι προηγούμενες
τελείωναν
μήπως εσύ έχεις κάποιο πρόβλημα;
της πρoηγούμενης δεκαετίας
τα σώματά μας
μέσα από το αντρικό βλέμμα
τα συναισθήματά μας
μέσα από το αντρικό πρίσμα
οι σκέψεις μας
μονάχα αντρικές
και μια φίλη που κλαίει
επειδή
ήταν καλό παιδί αλλά
την εκβίαζε συναισθηματικά
ήταν καλό παιδί
αλλά βίαιος
ήταν καλό παιδί αλλά
την επιτηρούσε
και μια άλλη φίλη
τής λέει
μπορεί και να είσαι
λίγο υπερβολική
λες κάτι
που το κάνουν όλοι
-χωρίς να συμπληρώνει
δυστυχώς
στην πρότασή της
*Από τη συλλογή “βουκαμβίλια ποπ”, έκδοση Τεφλόν, Μάιος 2022.
To Koskino 
Το κείμενο αυτό λέγοντας, ότι οι σκέψεις των γυναικών είναι μόνο αντρικές, – δηλαδή, ότι οι γυναίκες, δια της πλύσεως εγκεφάλου που υφίστανται νηπιόθεν, σκέπτονται, όπως ο άνδρας σταυρωτής τους επιδιώκει, να σκέπτονται -, αντιλαμβάνεται την πεμπτουσία τού ανθρώπινου προβλήματος, που, είναι η καταπίεση – ευνουχισμός – βιασμός – διαφθορά της γυναίκας από το ανέκαθεν ( από τον πολιτισμό και μετά ) άρρωστο, διεφθαρμένο αρσενικό, που, δικαίως, σπέρνει και θα σπέρνει, ό,τι θέρισε! Εμπρός λοιπόν έξυπνα -εντός πολλών εισαγωγικών- αρσενικά, αφού τον έρωτα καταλύσατε, κουβαλήστε στις σταχτοπούτες σας, που, δικαίως, σάς σιχαίνονται, ό,τι
περάσει από διαταραγμένο μυαλό τους, που, εσείς αρρωστήσατε!
Το κείμενο αυτό λέγοντας, ότι οι σκέψεις των γυναικών είναι μόνο αντρικές, – δηλαδή, ότι οι γυναίκες, δια της πλύσεως εγκεφάλου που υφίστανται νηπιόθεν, σκέπτονται, όπως ο άνδρας σταυρωτής τους επιδιώκει, να σκέπτονται -, αντιλαμβάνεται την πεμπτουσία τού ανθρώπινου προβλήματος, που, είναι η καταπίεση – ευνουχισμός – βιασμός – διαφθορά της γυναίκας από το ανέκαθεν ( από τον πολιτισμό και μετά ) άρρωστο, διεφθαρμένο αρσενικό, που, δικαίως, σπέρνει και θα σπέρνει, ό,τι θέρισε! Εμπρός λοιπόν έξυπνα -εντός πολλών εισαγωγικών- αρσενικά, αφού τον έρωτα καταλύσατε, κουβαλήστε στις σταχτοπούτες σας, που, δικαίως, σάς σιχαίνονται, ό,τι
περάσει από το διαταραγμένο μυαλό τους, που, εσείς αρρωστήσατε!
Ο άνδρας είναι τόσο άρρωστος, που δεν αντέχει την γυναικεία οντότητα, τον γυναίκειο ερωτισμό, που, εκ φύσεως είναι χειμαρρώδης, ανυπέρβλητος αισθητικά, πνευματικά, ηθικά, αφού ηθικό είναι το, εκ φύσεως, αυθεντικά, ευχάριστο!
Ο άνδρας προτιμά, να μην χαίρεται και ο ίδιος, αφού, πρώτος, αυτός έχασε την αίσθηση τής χαράς, επιβάλλοντας αυτό διά της μυϊκής υπεροχής του, και, στην γυναίκα, αρκούμενος στην διαστροφή – σαδισμό της εξουσίας, τυραννώντας, αλλά, και, τυραννούμενος.
Μία γνωστή μου, πριν από τέσσερα χρόνια, μου είχε εκμυστηρευθεί, ότι, κατά την διάρκεια τής ερωτικής συνευρέσεως ξεδίπλωνε, αναπτύσσοντας, τέτοια ενεργητική δραστηριότητα, εξαιτίας τής οποίας οι άνδρες δεν μπορούσαν, να λειτουργήσουν, χάνοντας την ερωτική διάθεσή τους!!!!!! Όμως, η ίδια γυναίκα στο τέλος τής αποκρίσεως – αφηγήσεώς περί ανδρικής καταπιέσεως που είχε υποστεί, έκλεισε, λέγοντας, – Μακάρι, να είχα γεννηθεί άνδρας! – .
Διόρθωση
Το κείμενο αυτό λέγοντας, ότι οι σκέψεις των γυναικών είναι μόνο αντρικές, – δηλαδή, ότι οι γυναίκες, δια της πλύσεως εγκεφάλου που υφίστανται νηπιόθεν, σκέπτονται, όπως ο άνδρας σταυρωτής τους επιδιώκει, να σκέπτονται -, αντιλαμβάνεται την πεμπτουσία τού ανθρώπινου προβλήματος, που, είναι η καταπίεση – ευνουχισμός – βιασμός – διαφθορά της γυναίκας από το ανέκαθεν ( από τον πολιτισμό και μετά ) άρρωστο, διεφθαρμένο αρσενικό, που, δικαίως, θερίζει και θα θερίζει, ό,τι έσπειρε! Εμπρός λοιπόν έξυπνα -εντός πολλών εισαγωγικών- αρσενικά, αφού τον έρωτα καταλύσατε, κουβαλήστε στις σταχτοπούτες σας, που, δικαίως, σάς σιχαίνονται, ό,τι
περάσει από το διαταραγμένο μυαλό τους, που, εσείς αρρωστήσατε!
Δίχως εκφραστικές τυμπανοκρουσίες, με μέσα που ψυχραιμία αντικατοπτρίζουν ( όλη την αγανάκτηση, ως φαίνεται, την αφήσατε δι’ εμέ ), την πεμπτουσία( επαναλαμβάνω ), τής δυστυχίας, διά τέχνης λόγου, γραπτώς, παραθέτετε, εμπνέοντας σε κάποιες νοήσεις, να διαμαρτυρηθούν διά την διαχρονική πραγματικότητα, που, περιγράφοντας μάς δίδετε.
Δίχως εκφραστικές τυμπανοκρουσίες, με μέσα απλά που ψυχραιμία αντικατοπτρίζουν ( όλη την αγανάκτηση, ως φαίνεται, την αφήσατε δι’ εμέ ), την πεμπτουσία( επαναλαμβάνω ), τής δυστυχίας, διά τέχνης λόγου, γραπτώς, παραθέτετε, εμπνέοντας σε κάποιες νοήσεις, να διαμαρτυρηθούν διά την διαχρονική πραγματικότητα, που, περιγράφοντας μάς δίδετε.