Κατηγορείτε τους ποιητές ότι εσιώπησαν.
Δεν γράφουν πια για έφοδο
δεν ξεσηκώνουν πλήθη.
Σαν τα ηφαίστεια, που ήταν κάποτε ενεργά
και τρόμο προκαλούσανε στα μέγαρα
μα τώρα πια έχουν για πάντα σβήσει.

Κάτω απ’ την επιφάνεια την ψυχρή
η λάβα υποδόρια σιγοβράζει.
Οι λέξεις σαν το μάγμα αναζητούν
μια χαραμάδα
να ξεχυθούν σαν χείμαρρος
κι όλα στο διάβα τους να τα συμπαρασύρουν.

Να τους φοβάστε τους ποιητές που σιωπούν
μπορεί η λάβα τους μια μέρα να σας κάψει.