Πριν το πάτημα της σκανδάλης
το στόμα γέμιζε
με καραμέλες γυάλινες
και μια ανάμνηση απόκοσμη
Έφτυνες κομμάτια αμμοβολή
Άνθιζαν τότε
ευωδίαζαν
οι καρδιές και οι μνήμες
Ξεχύνονταν κομμάτια οι ζωές
Γέμιζαν ταξίδια μεταφυσικά και γερασμένα
από την απουσία
Μάζευες δάκρυα από γέλια
τα άφηνες στο χαρτί
μικρά μαύρα σημαδάκια
και η ιστορία ξεκινούσε
πάλι από την αρχή
Σαν τη δροσιά του πιο αγαπημένου ψέματος
Σαν την ανάμνηση του πιο θλιμμένου τραγουδιού
Και σε ρωτούσα γελώντας…
Ταξιδεύει άραγε ό,τι πνίγεται στην αγάπη;
*Από τη συλλογή “Nigredo”, ΑΩ εκδόσεις, 2023.
To Koskino 
Η αγάπη ούτε πνίγει ούτε χορταίνεται.
Το ότι μπορεί να πνιγεί κάτι στην αγάπη, καθώς και η οδύνη του έρωτα, είναι αποκυήματα βιωμάτων τραυματικών, συνδρόμων στερητικών και φοβικών, ενός αποτρόπαιου – ανατραχιαστικού πολιτισμού που υμνεί την βία, τα όπλα, τοποθετώντας την ηθική στην τρυφερότητα ενός φιλιού, ενός χαδιού το θάλπος ( με όλα τα επακόλουθα διαστροφής ).
Ο έρωτας, η αγάπη θα φαντάζουν οδυνηρά αυτομαστιγώματα, πνιξίματα
εις τους εθισμένους από τον πολιτισμό της αλγηδόνος έλξεως.
Η αγάπη ούτε πνίγει ούτε χορταίνεται.
Το ότι μπορεί να πνιγεί κάτι στην αγάπη, καθώς και η οδύνη του έρωτα, είναι αποκυήματα βιωμάτων τραυματικών, συνδρόμων στερητικών και φοβικών, ενός αποτρόπαιου – ανατραχιαστικού πολιτισμού που υμνεί την βία, τα όπλα, τοποθετώντας την ηθική στην τρυφερότητα ενός φιλιού, ενός χαδιού το θάλπος ( με όλα τα επακόλουθα διαστροφής ).
Ο έρωτας, η αγάπη θα φαντάζουν οδυνηρά αυτομαστιγώματα, πνιξίματα
εις τους εθισμένους στον πολιτισμό της αλγηδόνος έλξεως.