ΒΕΡΓΙΝΑ 1977 Μ.Χ.
Φίλιππε δεν περίμενα πως θα σε βρίσκανε!
Άκου τα νέα μας λοιπόν·
ο Σάχης της Περσίας υποστήριζε τον Παπαδόπουλο
Αλλά στη μάχη του Πολυτεχνείου νίκησαν οι Έλληνες!
Εκεί στην πύλη την πλατειά έγινε ο τάφος του περσισμού
ενώθηκαν όλοι οι καθηγητές με το Λαό.
Βγάλαμε πάλι την ελευθερία από τον γύψο.
Μάς αναγνώρισαν γι’ αυτό οι Σκύθες και οι Τριβαλλοί
*
ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΟ ΠΕΤΡΟΠΑΥΛΟΣΚ
Έπνιξε μέσα του ο μεθυσμένος δεσμοφύλακας την ταραχή.
Δεν κατουράει στο ντενεκεδάκι, δεν παραμιλά.
Κάθεται τώρα στο σκαμνάκι σιωπηλός·
η έκφρασή του είναι λίγο κωμική
κυριευμένη από αιφνίδια μελαγχολία κι απορία
καθώς τις άριες ακούει απ’ το κελί
του γεωγράφου Πέτρου Αλεξέγιεβιτς.
*Από τη συλλογή “Κέρματα”, εκδ. Εγνατία, Θεσσαλονίκη 1980.
To Koskino 
Η Ελευθερία, τον ΝΟΈΜΒΡΗ ΤΟΥ 73, άλλαξε γύψο. Έβγαλε τον γύψο που της εφόρεσαν ( κατ’ εντολήν των καραμανλή , παπανδρέου σε συνεννόηση με τους αγγλογενείς αμερικανούς, για να διώξουν το στέμμμα και να επωμισθούν την διχοτόμηση τής , Κύπρου ) οι παπαδοπουλος, παττακός, μακαρέζος, και φόρεσε τον γύψο που της
επέβαλλαν οι πάλι καραμανλικοί στρατηγοί ( μόνο που ετούτοι δέχτηκαν,
να προκαλέσουν την εισβολή των τούρκων, ανατρέποντας εικονικά, τον μακάριο, αφήνοντάς του ( του μακαρίου, ο συνταγματάρχης καταδρομών, κομπόκης, που είχε το γενικό πρόσταγμα της πυρπόλησης του προεδρικού μεγάρου στην Λευκωσία ), ΠΈΤΑΛΟ, ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΦΎΓΕΙ Ο ΜΑΚΆΡΙΟΣ, ώστε να τον μεταφέρουν αεροπλάνα του οηε στην αγγλική στρατιωτική βάση, όπου αγγλικό αεροπλάνο τον μεταφέρει, στην ΜΆΛΤΑ, ΑΠΌ ΕΚΕΊ ΠΗΓΑΊΝΕΙ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΆ ΤΟΥ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ, και από εκεί, στην Νέα Υόρκη , στο συμβούλιο ασφαλείας, για να καταγγείλει την Ελλάδα, ως χώρα εισβολής, από την οποία κινδυνεύει η τουρκική μειονότητα, ζητώντας από την εγγυήτρια δύναμη , τουρκία, να επαναφέρει την νομιμότητα, στην Κύπρο. Ο μακάριος, τον Δεκέμβρη του 74, επιστρέφει στην Λευκωσία, ως πρόεδρος της μισής πλέον Κύπρου, με ΌΛΑ ΤΑ ΣΦΑΓΕΊΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΠΟΥ ΥΠΈΣΤΗ Η ΜΑΓΑΛΌΝΗΣΟΣ ) οι στρατηγοί του καραμανλή που άλλαξαν τον γύψο
με τον δικό τους γύψο, τον Νοέμβρη του 73, είναι οι γκιζίκης, μπονάνος ( τα μάτια του καραμανλή στον στρατό, όπως , ο βασίλης ραφαϊλίδης, γράφει στο βιβλίο του, ), γαλατσάνος, αραπάκης, παπανικολάου, ντάβος, γκράτσιος κ.λ.π.
Το βιβλίο του, Βασίλη Ρφαϊλίδη, έχει τίτλο, – Η ιστορία της νεότερης Ελλάδας κωμικοτραγική – . Μεταξύ άλλων, ο Βασίλης Ραφαϊλίδης, γράφει και το εξής περισπούδστο: – Αν και βασανίστηκα από αυτούς, ωστόσο νοιώθω μια περίεργη συμπάθεια γι’ αυτούς τους τρεις ηλίθιους ( παπαδόπουλο, παττακό, μακαρέζο ), που έβγαλαν τα κάστανα από την φωτιά, για να τα φάνε οι καραμανλής, μητσοτάκης -.
Μου κάνει εντύπωση που δεν αναφέρει, τον ανδρέα, που έφαγε και αυτός μπόλικα κάστανα από την εξουσία.