Εύα Σπαθάρα, Δύο ποιήματα

ΣΕΙΡΑ ΜΟΥ ΤΩΡΑ ΑΡΑΒΑ ΠΟΙΗΤΗ ΜΠΑΧΑ ΣΑΛΑ ΖΑΧΝ

Σε 39 χρόνια από σήμερα θα γίνω 40
Τώρα δεν μιλώ
Βγάζω τα πρώτα μου δόντια

Η μάνα μου θα ζοριστεί
Δεν θα το περιμένει
να σκίζω τη μήτρα της
και την καρδιά της

Θα μεγαλώσω
Άσκοπα
ίσως γράψω
Και πάλι δεν θα μιλώ

Θα με εντάξουν στους άλαλους

*

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ ΜΠΑΝΚ

Ας μη μιλήσουμε ξανά για δοντιαχολησυκωτιακαρδιές
Μας τα ’παν άλλοι αυτάΚαι τίναξαν τα μυαλά τους στον αέρα

[Ήταν τα καλύτερα μυαλά της γενιάς τους
Εγώ δεν τα είδα]
Εμείς ας πούμε για τους φρονιμίτες
Στο τσακίρ κέφιας γράψουμε και για κανένα τραπεζίτη
ή για το θάνατό του

Ας επιμείνουμε σε αυτή την εκδοχή
Αυτό μάλιστα

Είναι ιστορία


*Από τη συλλογή “ντάλιτ”, εκδ. Θράκα, Ιούνιος 2017.

3 responses to “Εύα Σπαθάρα, Δύο ποιήματα

  1. Λακωνικότητος συμπύκωσις που, με συμβολικούς συνδυασμούς τον λόγο εμπαίζοντας, ταρακουνά της κριτικής τα σήμαντρα στης φυλακής των ανθρώπων σίδερα .

  2. Λακωνικότητος συμπύκνωσις που με συμβολικούς συνδυασμούς τον λόγο εμπαίζοντας, ταρακουνά της κριτικής τα σήμαντρα στης φυλακής των ανθρώπων σίδερα.

Leave a reply to Λεωνίδας Καζάσης Cancel reply