ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΦΟΒΟΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

Μια ανείπωτη οδύνη –
αρχή κάθε ανέκδοου.

Σπαραχτικά γέλια ηχούν –
όμβρια άρα θα φρενάρει θεότητα.

Πίστη ονομάζουν τα ενδύματα
του ορατού.

Τα σανδάλια του όμως
ιστία ύπνου.

*

ΠΡΟΦΕΡΟΝΤΑΣ ΔΑΣΗ

Ποίηση δεν είναι
η λύπη της λύπης.

Δεν είναι η λύση
της λύπης.

Είναι
αυτό που λείπει
στην λύπη.

Είναι
η έλλειψη.

*

ΑΝΑΤΟΛΗ

Την επόμενη φωτιά
που θα υφαρπάξει
τα γραπτά μας

Όπως
και την δυσφορία που αξίζει
τελικά
στην δημοσίευση της γραπτής ποίησης

Ας την πω σήμερα
Ας την ονομάσω

Ισαάκ Νεύτων

*Από τη συλλογή “Περπατώντας – Μερικά ποιήματα για το τίποτα”, εκδ. Υποκείμενο, Οκτώβριος 2020.

**Φωτογραφία: ένα έτσι