Στη βοή των περαστικών
αδιάκριτοι ήχοι αδιάφοροι
ανάκατοι δίχως τη μορφή σου

Ενοχλητικές αδιαμόρφωτες φωνές
τη μοναξιά τους περιφέρουν
ντυμένη δε περίλαμπρη φτηνή φορεσιά

Πόλη κενή άχρονη
γεμάτη αναμνήσεις και πόνο
κάτω από την επιφάνεια

Πώς να ενώνεται το κάτω με τον πάνω κόσμο;
Με σκέψεις, εμπειρίες, νήματα μνήμης και συγκράτησης
Λόγια, γραπτά, σιωπές