Δημήτρης Φιλελές, Αλλά…

Αντί καλάντων…

Φωταγωγήσαμε τους κεντρικούς δρόμους
αλλά οι άστεγοι ζουν στα σκοτεινά παράπλευρα σοκάκια
ανάψαμε τα λαμπιόνια του πλαστικού έλατου
αλλά έχουμε ακόμα πολύ σκοτάδι να διαβούμε
ντύσαμε πόρτες και παράθυρα με πολύχρωμες γιρλάντες
αλλά οι καρδιές μας είναι γυμνές σαν τα δέντρα του χειμώνα
ο στρουμπουλός καλοκάγαθος γέροντας πάλι μοιράζει δώρα
αλλά δεν του περισσεύει λίγο φαΐ για τα πεινασμένα παιδιά
οι τηλεοράσεις διαφημίζουν ζωή πασπαλισμένη με χρυσόσκονη
αλλά στα φτωχόσπιτα στάζει η θλίψη από το ταβάνι
ανταλλάσσουμε ευχές αγάπης και αισιοδοξίας για ευτυχές νέο έτος
αλλά κάθε χρόνο η δυστυχία απλώνει όλο και πιο μακριά τα πλοκάμια της
προσχεδιάζουμε με ανόητη ακρίβεια την εκπλήρωση μελλοντικών επιθυμιών
αλλά γινόμαστε άβουλοι θεατές της κατάρρευσης του πύργου με τα τραπουλόχαρτα
πιστεύουμε πως κρατάμε την τύχη σαν ταύρο από τα κέρατα
αλλά αποφεύγουμε να δούμε την οδύνη ελπίζοντας πως δεν θα μας αγγίξει
έχουμε χαρακτηριστεί ως καταναλωτές
αλλά είμαστε όλοι πρακτικά αναλώσιμοι
η σύγχρονη Βαβέλ μας βούλιαξε πάλι
μέσα σε στιγμή στο λιμάνι της Πάρου.

*Το ποίημα και η φωτογραφία της ανάρτησης αναδημοσιεύονται από εδώ: https://dfphotosblog.wordpress.com/2021/12/31/αλλά/

One response to “Δημήτρης Φιλελές, Αλλά…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s