Ηρώ Νικοπούλου, Μακάβρια τώρα κοιμούνται τα φυτά

ΜΑΚΑΒΡΙΑ ΤΩΡΑ κοιμούνται τα φυτά
κι οι χτύποι χαμηλόφωνοι ώς την παύση.
νησάκια λέξεις που επιπλέουν
και φως πηγμένο μες στη ζέστη στέρεο.

Ακόμη αναζητώ το ολόκληρο
όταν η άμμος τρυφερά ανασταίνει
κόκκο τον κόκκο σχήματα ονείρων
που δεν χωράει ολόσωμος κανείς.

Να ‘χει ένα όνομα η συγκατάβαση
τόπο να παίζουν τα παιδιά,
ανάμεσα φτερού και σώματος
η γέννηση.

*Από τη συλλογή «Ανέμου», έκδοση «Πλανόδιο», Αθήνα 1999.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s