Jacques Prévert, Pater Noster

Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, 

Μείνε εσύ εκεί ψηλά

Kι εμείς θα παραμείνουμε στη Γη 

Που είναι τόσο όμορφη καμιά φορά

Με τα Μυστήρια της Νέας Υόρκης 

Και τα Μυστήρια του Παρισιού

Αντάξια των μυστηρίων της  Αγίας Τριάδος 

Με το μικρό κανάλι της του Ουρκ

Tο μεγάλο Σινικό Τείχος, το ποτάμι του Μορλαί

Τις καραμέλες-μέντα του Καμπραί

Με τον Ειρηνικό  της Ωκεανό  

Και τις δυο λιμνούλες της στον Κεραμεικό

Με τα καλά της τα παιδιά 

Και με τα υποκείμενα τα ελεεινά

Με όλα τα θαύματα του κόσμου που βρίσκονται εδώ 

Μόνο πάνω στη Γη 

Χαρισμένα σε όλο τον κόσμο

Σκόρπια έκπληκτα και τα ίδια 

Που είναι τόσο θαυμαστά 

Και δεν τολμούν να το  ομολογήσουν

Σαν ένα όμορφο  γυμνό κορίτσι 

Που δεν τολμά να δείξει το κορμί

Με τις φρικτές δυστυχίες του κόσμου μια ολόκληρη λεγεώνα

Με τους λεγεωνάριους τους βασανιστές της, 

Με τους κυρίαρχους του κόσμου ετούτου

Τους κυρίαρχους με το παπαδαριό τους

Τους προδότες και τον μισθοφορικό στρατό τους

Με τις εποχές της με τις χρονιές της

Με τις όμορφες κοπελιές της

Και τους γερο-αυνανιστές της

Με τον φτωχό ανώνυμο φαντάρο 

Που σαπίζει μες στο ατσάλι απ’ τα κανόνια

*Από τη συλλογή “Paroles” (1946). Μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου. 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s