Αυτό το πρωινό…

τους παρατηρώ να περιμένουν

εδώ και ώρα

τούτη την αποπνικτική

μέρα

καθώς οι άνθρωποι

πηγαινοέρχονται βιαστικοί

τα ρούχα τους ξεθωριασμένα

τα μαλλιά απεριποίητα

εκείνη χοντρή με μια τεράστια ελιά 

στο μάγουλο

και αυτός ιδρωμένος να κρατά τη

πραμάτεια τους

το πράσινο ανάβει

της δίνει ένα φιλί

και περνάνε

απέναντι

***

Joy

τα φώτα της πλατείας

σβήνουν

κλόουν κρέμονται στις

σκεπές

και δυο τεράστια χέρια σκεπάζουν

τον ουρανό

θ’ αποκοιμηθούμε στα σεντόνια της

νύχτας

θ’ αποκοιμηθούμε

με γαληνεμένο πρόσωπο και

δροσερά χέρια

θα μας νανουρίσει μια άγνωστη

μελωδία

και την αυγή θα σηκωθούμε

θα περπατήσουμε σε μια ανθισμένη

λεωφόρο

πλημμυρισμένοι από

παιδικά τραγούδια και

ζεστά χαμόγελα

θα ’μαστε εκεί

εκεί

εμείς που μεγαλώσαμε στις νύχτες

θα αντικρίζουμε μόνο μέρες 

*Από τη συλλογή “Ανθισμένες νύχτες”, 2010.