Monika Monique, Σε λένε κακοποίηση

Έργο: Μonique (ακρυλικά σε καμβά)

Κάποιες φορές σηκώνεσαι.                               

Με αποφασιστικές κινήσεις

θέση αλλάζεις στο χώρο των πραγμάτων.

Σαν τον πνιγμό

που σου ζητά

ανάσα να του δώσεις.

Μέσα μου νιώθω κάτι να χτυπάει

σαν ένα όνειρο που ψάχνει ράγισμα

να βγει στο φως.

Μέσα μου νιώθω κάτι να σκαλίζει

σαν δυο φτερά που απ” το κουκούλι

ελευθερώνονται αφελώς.

Και με τρομάζει τόσο

πώς από το σκοτεινό λαβύρινθο,

με δυο αστραπές κι ένα λιγμό

στον κρύο βοριά 

αυτό το κάτι θέλει να χαθεί.

– Και ύστερα

την ουλή

ποιος τη φροντίζει;

έτσι εκτεθειμένη

προκαλώντας, ίσως, την αποστροφή.

– Ποιος θα πιστέψει και

ποιος θα κουφαθεί;

Σε λένε κακοποίηση δε σε ξεχνώ!

Μα δίνω λόγο στην ψυχή

και τη σιωπή να πάψει

Μέσα από συλλογικά βιώματα

ακούω το τρέμουλό της

Μέσα από συλλογικά τραύματα

ξύνονται οι πληγές της

Σε λένε κακοποίηση δε σε ξεχνώ!

Εγώ το βίωμα

Εγώ το τραύμα

Εγώ η επούλωση

Εγώ και η λύτρωση.

Σε λένε κακοποίηση δε σε ξεχνώ!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s