Πάνος Κουτούλιας, Τέσσερα ποιήματα

Μυωπικός αφορισμός ενδομύχως

Όταν σε συναντούν πρώτη φορά

και ύστερα προφέρουν τ’ όνομά σου

μοιάζει σα να σε παραφράζουν ολόκληρο

Ή σα να αντικρίζεις ένα ξεχασμένο ποίημά σου

και να σου μπήγονται προοπτικές στα μπούτια…

***

Επίγραμμα

Τι άλλο πήγε άκλαφτο εκτός απ’ τη ματιά μου;

***

Ψυχογραφία για πολλούς

Κάθε άτιτλος βίος στέκει

αφού υπάρχουν εκδορές,

αμμόλοφοι και ψυχοφάρμακα.

Και τι αναφαίρετη δικαίωση,

ρουτίνα μετά έρωτος,

της πιο κατατρεγμένης ευτυχίας

το τέχνασμα

– πρόσχωμεν -.

***

Γκρίζο

Ιστοί παρακοιμώμενοι,

βηματοδότες της αβύσσου,

λίγο ανέστιοι πλαγιάζουμε

κι απέλπιδες

με κάτι από γοτθική κουλτούρα

και βλεφαρίσματα βαράθρου.

Φρικαρισμένοι εκπρόσωποι

των ευφραδών κραυγών

και του κούφιου κλάματος.

Λοιπόν

σε κάτι θα προσβλέπει

Η ανειδίκευτη λύπη μας.

*Από τη συλλογή “Προϊστορία για έναν”, Εκδόσεις Υποκείμενο, Ιούνιος 2017.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s