Red in Black, poetry by Manolis Aligizakis

Manolis

ΑΓΚΥΡΑ

Παλιό σκουριασμένο σκαρί
στο πλάϊ γερμένο
αγκυροβολημένο
μια ζωή ολόκληρη στο τέλμα
αμετακίνητης άγκυρας,
η βόλεψή σου,
μ’ όνειρα για ταξίδια
που δεν έκανες

μα σήμερα να κόψεις
το δεσμό σου αποφάσισες
κι αμίλητος σέρνεις τ’ αρθριτικά
πόδια σου στην ανηφοριά
βήμα το βήμα
στιγμή με τη στιγμή
το ακατόρθωτο να κατορθώσεις

και σαν φτάνεις στην άκρη
του αβυσσαλέου γκρεμού
μια βαθειά ανάσα παίρνεις
και στο κενό αφήνεσαι
τελευταία και μόνη πράξη λευτεριάς
πουλί που ποτέ δεν ήσουν
ξάφνου γίνεσαι
στην ανωνυμία του θανάτου

ANCHOR

Old ravaged hull
leaning on its side
all your life
anchored in the swamp
your static phenomenon
with thoughts of long voyages
that you never took

though today you decide to sever
your ties with the bog
and silently you lead
your arthritic joins uphill
step by step
moment by moment
to achieve the unachievable

when you reach the edge
of the abysmal precipice

View original post 25 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s