γυναίκα πουλί

και θα κρατάς στις χούφτες σου 

μ’ αγάπη και με προσοχή το μυαλό μου 

Κατερίνα Γώγου, Θέλω να κουβεντιάσω

αν ήμουν πουλί

και ήσουν παραλία

κι ήμουν πουλί της θάλασσας

και λάτρις σκουληκιών

που κρύβονται στην άμμο

και σου ’μπηγα το ράμφος μου

κι αν έμενες εκεί

παρά το κρύο του χειμώνα

κι ερχόμουν στις λακκούβες σου

να κρύψω αυγά

και κάποτε όταν έρθει η ώρα και πεθάνω 

αγκάλιαζες σιγά σιγά με τον καιρό τα οστά μου 

τότε θα μ’ αγαπούσες;

βέβαια είμαστε άνθρωποι 

κακώς που σε ρωτώ 

μα αν προσπαθήσω πιο πολύ 

δεν θα ’ναι σαν πουλί να τραγουδώ;

***

μις έρημος

Please stop by, I’m still alive 

though I’m missing fifty tomb lilies 

Cinema Strange, Tomb Lilies

κάνουν τα παιδιά ποδήλατο κι εκείνη 

πάει στα μνήματα

παίζουν τα παιδιά στη θάλασσα κι εκείνη 

πίνει γάλα 

μια ζωή

μια λευκή τιμωρία 

Πόλεμος

           δεν είναι μόνο, όπως θαρρείς εσύ, 

να λες ναι, ναι,

                  στα μέτωπα

                                                        με βολές πολυβόλου

να τυπωθεί στις προκηρύξεις λέει η μικρή 

Η ΕΠΟΜΕΝΗ 

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ 

Ή ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ

πεταλούδα παιδί στοιχειωμένο 

ήσουν κάτι σαν γέλιο θαμμένο

εκτός κι αν δεν 

ήσουν

*Από τη συλλογή “μισέρημος”, εκδόσεις Μανδραγόρας, Αθήνα 2018.