3 ποιήματα | Μάνος Αποστολίδης

Φτερά Χήνας

All-focus

Τέλος

Θα παραδοθώ
δεν θέλω τίποτα
Θα αφήσω τα πάντα να φυτρώσουν στο μικρό μου δωμάτιο
μέχρι να πεθάνουν
Θα αφήσω τα μαλλιά μου μακριά, θα μοιάζουνε ρίζες
Θα διαλέξω ύμνο για την κηδεία μου
να μιλά για μία μοναδική αγάπη
στο φέρετρό μου τρία χρώματα
και πέντε φτερά
Θα τριγυρνώ γυμνός σε θάλασσες
κι αν με ρωτήσουν τα στοιχεία μου θα πω
οι γονείς μου λέγονταν Υάκινθος και Μαργαρίτα
Θα ξεχάσω ταυτότητα, τραπεζικό λογαριασμό, και φύλο
Είμαι γιος της φύσης, θα λέω μόνο
μιας φύσης που τέλειωσε

***

Σφάχτης

Έχω έναν βαθύ πόνο
με πιάνει τις μέρες που φοβάμαι
μια τρύπα στο κέντρο της πλάτης

Η καρδιά μου παραιτείται
ή τα φτερά προσπαθούνε να βγουν

***

Ψηφιακό φίλτρο

Τα άκρα μας διαπλέκονται
Στα κενά και στις συνάψεις
χωράνε κι άλλα άκρα
Αστερισμοί και ρούνοι
ξόρκια και μάγισσες
Στην πύρινη σανίδα γελάμε μόνοι

Θα γίνουμε λέξεις

Θα γίνουμε ιστορίες για…

View original post 21 more words

One response to “3 ποιήματα | Μάνος Αποστολίδης

  1. Pingback: Three Poems, by Manos Apostolidis (Publication @Φτερά Χήνας) – Pseudo-Scientific Humanities

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s