Ολική ή ημιτελής η επαναφορά
για μια φορά έρχομαι ντυμένη στα άσπρα
κρατώντας όλες τις ομορφιές του κόσμου για μπουκέτο
στο μπράτσο μου μπλεγμένα δυο στεφάνια
μόλις που καταφέρνω να σε αγγίξω
διασχίζοντας στο φως τον δικό μου εαυτό

Σπίθες ανέμου οι λέξεις
γυρεύοντας το πεπρωμένο
στα βλέμματα των άλλων διάτρητοι ορίζοντες
είναι αυτή η στιγμή, είναι αυτή

Δραπετέυοντας από την παγίδα του κόσμου
σίγουρες λέξεις ηλέκτρισαν το δικό μου σήμαντρο
προσπαθώντας ένα ημικύκλιο να χαράξω
δεμένο από τη μια πλευρά στο ένα και από την άλλη στο άλλο όριο
νύκτωρ κινούμενη
σαν από χάρτινο χάιδεμα χειρός
μακρινού κόσμου