Τόσα γράμματα γεμάτα θύελλες, 
απ' τις πηγές έως το δέλτα και πίσω πάλι,
φάροι μ'ασπρόμαυρο σφυγμό, 
μιας νιότης ξενιστές, 
ασυγκίνητης,
εκδιδόμενης ,
χωρίς κακία,
χωρίς αντάλλαγμα .
••••••••••••••••••••••••••••