Μάνια Μεζίτη, Πέντε ποιήματα

[εκ δεξιών]

με δυο στιχάκια
τις προάλλες
φάνηκε ξέφωτο
έχει άσπρα και χιονίζει
κάθομαι δεξιά
να βλέπω

[παραγνωρισμένα]

έχω κάτι φίλους ποιητές
εύθραστους
μοσχαναθρεμμένους
μου λένε
το τάδε ποιήμά μου
πολύ καλό
μπήκε εδώ
μπήκε εκεί
και με κοιτούν κατάματα

[κόκαλα]

έτσι που συρρικνώθηκα
να μην ενοχλώ
λέπτυναν τα χέρια μου
ούτε μολύβι να πιάσω
πέρασε χρόνος
έγινα λιγότερη

[ευγονική]

απ’ ό,τι φαίνεται τελικά σε κατάπια
βρίσκεσαι πια στην κοιλιά μου
σ’ εννιά μήνες
θα γεννήσω τους κλώνους σου
μωρά με γκρίζα μαλλιά
κόκκινα γυαλιά
και δυσανεξία στην αγάπη

[με σχετική υγρασία]

χρειάζομαι τα σύννεφα
με το πλατύ στέρνο
ακούμπησα κάποτε εκεί
αν λείψουν
μόνο με τη θάλασσα
δεν θα τα καταφέρω

*Από τη συλλογή “η μαύρη ανάμεσα”, Εκδόσεις Κύμα, 2018.

Leave a comment